Hôtel Bullion, Prywatna rezydencja w 1. dzielnicy Paryża, Francja.

Hôtel Bullion stoi na rogu rue du Coq-Héron 9 i rue du Louvre; to pozostałość XVII-wiecznego pałacyku przebudowanego w XVIII wieku. Jego jasnobeżowa kamienna fasada ma trzy wysokie okna na kondygnację, kutego żelaza balkony na piętrze i ciemnoczerwone drzwi dwuskrzydłowe pod łukiem pełnym. Druga fasada ukazuje środkowy łuk z czarnymi żelaznymi wrotami i tablice z napisami „Caisse d'Épargne et de Prévoyance de Paris” oraz „Fondée en MDCCCXVIII”.

Claude de Bullion, superintendent finansów za czasów Ludwika XIII, nabył posiadłość w 1613, a architekt Salomon de Brosse rozbudował ją w 1614. Przebudowany pałac stał się następnie ośrodkiem dla działalności artystycznej i handlowej w stolicy.

Między latami 70. XVIII wieku a początkiem XIX wieku część budynku służyła jako sala aukcyjna, w której Alexandre Joseph Paillet prowadził swoje najważniejsze licytacje. Drugą nazwę zawdzięcza dzierżawcy generalnemu Barthélémy'emu de Thoinard, który zajmował go w latach 30. XVIII wieku. Od 1844 roku mieści się tu Caisse d'épargne, której nazwa widnieje na dwóch kamiennych tablicach elewacji.

Budynek jest czynną placówką bankową, więc ogląda się tylko elewację. Od rue du Louvre zwraca uwagę łukowa brama ze rzeźbionym frontonem i masztem; na rogu, pod numerem 9 rue Coq-Héron, ciemnoczerwone wrota otwierają się pod półkolistym łukiem. Dwie kamienne tablice przy środkowym łuku głoszą „Caisse d'Épargne et de Prévoyance de Paris” i „Fondée en MDCCCXVIII”.

Hotel został „zgięty” podczas prac haussmannowskich, aby umożliwić przeprowadzenie rue du Louvre; stał się wtedy budynkiem narożnym i utracił część wartości zabytkowej. W 1842 r. kupiły go kasy oszczędnościowe, dwa lata przed wprowadzeniem się Caisse d'épargne.