Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Sarcelles, Kościół gotycki w Sarcelles, Francja

Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Sarcelles to kościół, którego wnętrze dzieli się na trzy nawy po sześć przęseł każda; pierwsze cztery przęsła mają detale gotyku płomienistego, a dwa ostatnie cechy wczesnego gotyku z około 1220 roku.

Około 1130 roku wzniesiono romańską wieżę dzwonów i prawdopodobnie prezbiterium; wieża jest najstarszą zachowaną częścią. Około 1220 roku cały kościół przebudowano w stylu wczesnogotyckim, zachowując jedynie górną część wieży, której podstawę całkowicie podmurowano. Pod koniec XV i na początku XVI wieku nawę i nawy boczne odbudowano w stylu płomienistego gotyku, a w latach 40. XVI wieku pod Franciszkiem I powstała renesansowa fasada zachodnia.

Parafia należała przez cały ancien régime do archidiecezji paryskiej i w połowie XVIII wieku była jedną z najważniejszych, siedzibą dekanatu obejmującego Argenteuil, Taverny i Villiers-le-Bel. Od 1966 podlega biskupowi Pontoise. Portal południowy trzeciego przęsła ufundował Guy de Plessis, pan Sarcelles od 1514 roku, i jego brat Charles.

Wizyta jest możliwa przez cały rok ze standardowym dostępem wewnętrznym. Południowe wejście zapewnia najlepszy widok na ozdobną murarię i rzeźbione szczegóły, które odwiedzający zwykle chcą zobaczyć.

Kamienna iglica wieży jest reliktem romańskim: dzwonnica pochodzi z około 1130 roku, a gdy około 1220 roku kościół przebudowano w stylu wczesnogotyckim, zachowano jedynie jej górną, widoczną część. Podstawa wieży została całkowicie podmurowana, dlatego we wnętrzu nie widać już romańskiego muru.