Habitation Zévallos, Kolonialna posiadłość rolnicza w Le Moule, Gwadelupa

Habitation Zévallos to dawna posiadłość cukrownicza, której dom dyrektora, wzniesiony w latach 1868–1871 z prefabrykowanych elementów, ma dwupoziomową galerię z smukłymi kolumnami i zakrzywionymi wspornikami. Ściany z beżowej cegły lub kamienia nakrywa czterospadowy dach z pomarańczowych dachówek z małą lukarną. Na terenie o powierzchni 2,3 hektara stoi też przemysłowy komin dawnej cukrowni.

Posiadłość rozpoczęła się na początku 18 wieku jako plantacja trzciny cukrowej i rozszerzyła się poprzez małżeństwa między bogatymi rodzinami. W ciągu 19 wieku powstały struktury przemysłowe na terenie, które modernizowały produkcję cukru.

Architektura ujawnia wpływy europejskie związane z kolonialną przeszłością wyspy. Odwiedzający mogą zobaczyć, jak elementy designu z różnych kontynentów połączyły się w jednym budynku.

Posiadłość leży przy route nationale 5, na skrzyżowaniu z route de la Porte-d'Enfer, 4 km na południowy wschód od centrum Le Moule. Parter domu kolonialnego i dwuhektarowy teren można zwiedzać od środy do soboty. Dom stoi na podmurówce z dwumetrową pustką podpodłogową, dostępną przez klapę w ogrodzie, która dawała schronienie przed cyklonami.

Dom dyrektora wzniesiono w latach 1868–1871 z prefabrykowanych elementów wykonanych w warsztacie. Według niektórych historyków konstrukcja żelazna wyszła z warsztatów Gustave'a Eiffla, choć pochodzenie to pozostaje sporne: części miały być przeznaczone dla plantatora bawełny z Luizjany, który chciał nimi wyposażyć bliźniaczki, i zostały kupione na aukcji na Gwadelupie po uszkodzeniu statku w Pointe-à-Pitre.