Église Saint-Denis de Serans, Średniowieczny kościół w Serans, Francja

Kościół Saint-Denis w Serans stoi na południowym zboczu wzgórza górującego nad wsią; jego romańska wieża z dwuspadowym dachem pochodzi z pierwszej połowy XII wieku. Wąska i wysoka nawa z nawami bocznymi, zbudowana w drugiej ćwierci XVI wieku, oświetlona jest wysokimi oknami i nakryta gotyckimi sklepieniami płomienistymi. Wnętrze ma ostre łuki wsparte na jasnych kamiennych kolumnach, a po lewej stronie z kolumny wystaje ciemna drewniana ambona.

Najstarszą zachowaną częścią jest romańska wieża z dachem dwuspadowym z pierwszej połowy XII wieku, której podstawa ma sklepienie kolebkowe. Przed połową XII wieku przęsło prezbiterium na wschód od wieży otrzymało sklepienia żebrowe; kościół należy do około czterdziestu świątyń w Oise, które je zachowały z tego okresu. Drugie przęsło prezbiterium z płaską absydą, południowy transept i kaplica południowa powstały na początku XIII wieku; transept i kaplicę północną odbudowano po wojnie stuletniej na początku XVI wieku, gdy zaczęto też nawę i nawy boczne. Od 7 marca 1908 roku jest klasyfikowany jako monument historique.

Kościół jest poświęcony świętemu Dionizemu z Paryża i w czasach ancien régime'u należał do dekanatu Magny-en-Vexin oraz archidiecezji Rouen. Opactwo Saint-Germer-de-Fly obsadzało urząd proboszcza i posiadało małe priorstwo przylegające do południowego ramienia transeptu. Sprzedane jako dobro narodowe w czasie rewolucji, jest dziś własnością prywatną.

Dostęp do kościoła odbywa się poprzez spacer wzdłuż Rue de l'Église w wiosce, gdzie ścieżka prowadzi do wejścia. Umiejscowienie na zboczu wzgórza oznacza, że podejście podnosi się delikatnie w kierunku boku wieży.

Żebra sklepienne nawy opierają się na kapitelach ponad filarami, a baldachimy nisz posągowych noszą ornamentykę wczesnego renesansu, podobnie jak zworniki naw bocznych. To połączenie gotyku płomienistego i renesansu datuje nawę na drugą ćwierć XVI wieku.