Abbaye de Saint-Jean-aux-Bois, Średniowieczne opactwo w Saint-Jean-aux-Bois, Francja

Opactwo Saint-Jean-aux-Bois to dawny klasztor benedyktyński w lesie Compiègne, w departamencie Oise w Hauts-de-France. Jego gotycki kościół, zbudowany w latach 1220., ma wysoki dach z czerwonobrązowych dachówek, jasne mury ze szkarpami i okna ostrołukowe; wewnątrz jasne kolumny otaczają wąską salę z drewnianymi ławami i witrażem nad ołtarzem. Zachowały się sala kapitulna, brama obronna i część muru obwodowego.

Założone w 1152 roku przez królową Adelajdę Sabaudzką, wdowę po Ludwiku VI, która kupiła dawny dom królewski w Cuise, aby osadzić tam benedyktynki według reguły Cluny. Sala kapitulna pochodzi z lat 1160–1170, ale kościół opacki rozpoczęto dopiero w latach 1220. W 1634 roku mniszki wymieniły odosobnione miejsce z kanonikami augustianami, a przeorat został zniesiony 25 czerwca 1761 roku.

Nazwa opactwa nawiązuje do św. Jana Chrzciciela, którego wczesne bulle papieskie nazywają jego patronem, oraz do lasu Cuise. Mniszki przechowywały relikwię św. Eufrozyny Aleksandryjskiej, zabraną z konwoju relikwii jadącego do Reims, któremu udzieliły noclegu. Kościół opacki służy dziś jako kościół parafialny wsi.

Kościół i sala kapitulna są otwarte dla odwiedzających z głównym wejściem po stronie południowej. Odwiedzający mogą przejść przez sklepione przestrzenie i zobaczyć, jak organizowało się życie monastyczne.

Archiwum opactwa zostało zniszczone podczas rewolucji, dlatego prawie nic nie wiadomo o codziennym życiu wspólnoty benedyktynek. Zachowała się ufortyfikowana brama przy rue des Plaideurs i część muru obwodowego, które nadal wyznaczają dawny teren klasztorny we wsi.