Allée couverte de la Pierre Plate, Grobowiec galeriowy w Presles, Francja

Allée couverte de la Pierre Plate to neolityczna komora pogrzebowa w Presles zbudowana z ułożonych w stos kamieni i pokryta płytami przykrywającymi. Wewnętrzna przestrzeń rozciąga się na około 11 metrów długości i stopniowo zwęża się w kierunku tyłu, ze ścianami, gdzie kości były systematycznie ułożone.

Obiekt znany jest od średniowiecza, gdy teren nie był zalesiony, lecz uprawiany; pierwsze wykopaliska przeprowadzono w latach 1912-1913. Bernard Bottet dokonał pełnych wykopalisk w 1926 roku, odnajdując szczątki ponad 100 osób. 19 października 1932 roku został wpisany jako monument historique i odrestaurowany w latach 1970-1971.

Miejsce nosi nazwę La Pierre Plate, odnosząc się do płaskiego kamienia, który definiuje strukturę. Sposób ułożenia kamieni pokazuje, jak ludzie neolitu honorowali swoich zmarłych i jaką wagę przykładali do stworzenia trwałego miejsca spoczynku.

Płyta wejściowa ma 3,30 m szerokości i 1,70 m wysokości, z prostokątnym otworem 0,63 m na 0,82 m o zaokrąglonych narożnikach. Komora ma średnio 1,75 m wysokości, więc trzeba się schylić. Stanowisko leży w lesie L'Isle-Adam, dwa kilometry na południowy zachód od Presles, niedaleko autostrady A15.

Pierwsza płyta przykrywająca przy wejściu ma na wewnętrznej stronie polissoir, wygładzoną powierzchnię służącą do polerowania kamiennych narzędzi. Badacz Bernard Bottet uznał też naturalną wnękę u podstawy płyty wejściowej za oprawę lampy, lecz zatyczki zamykającej otwór nigdy nie odnaleziono.