Chapelle Saint-Pierre-et-Paul de Wissembourg, Średniowieczna kaplica w Wissembourg, Francja.

Chapelle Saint-Pierre-et-Paul w Wissembourgu to romańska kaplica z bloków czerwonawego piaskowca, przylegająca do wschodniego skrzydła krużganka kościoła św. Piotra i Pawła. Trójnawowa sala ma sklepienia krzyżowe na zachodzie i sklepienie kolebkowe w najdalej na wschód wysuniętym przęśle, wsparte na sześciu wolnostojących kolumnach z ottońskimi kapitelami kostkowymi naprzeciw półkolumn w ścianach. Nawy kończą się płaską ścianą od wschodu.

Klasztor w Wissembourg założono w VII wieku, ale z tego okresu nie zachowało się nic nadziemnego. Romańska kaplica powstała około 1070 roku w ramach nowego zespołu klasztornego; jej kapitele, bliskie kapitelom z Hirsau, pozwalają datować ją na około 1074 rok. W okresie gotyku niemal wszystkie budynki przebudowano; kaplica, wieża kościoła i północna ściana transeptu pozostały głównymi reliktami romańskimi. Zsekularyzowana podczas rewolucji francuskiej, służyła jako piwnica win do 1960 roku.

Kaplica została zsekularyzowana podczas rewolucji francuskiej i do 1960 roku służyła jako piwnica winna, co tłumaczy dzisiejsze nagie kamienne wnętrze. Jej nazwa wiąże ją z opactwem świętych Piotra i Pawła, którego sąsiedni kościół przetrwał. Od 1973 roku jest klasyfikowana jako monument historique.

Kaplica stoi przy Avenue de la Sous-Préfecture, przylegając do częściowo zachowanego wschodniego skrzydła krużganka kościoła św. Piotra i Pawła. Od 1973 roku jest klasyfikowana jako monument historique i nie służy kultowi; do 1960 roku była piwnicą winną. Warto wypatrzyć ciemne drewniane drzwi w murze z czerwonawego kamienia.

Po sekularyzacji klasztoru kaplica służyła jako piwnica winna od rewolucji francuskiej do 1960 roku. Jej sklepienia wspierają się na sześciu wolnostojących kolumnach z ottońskimi kapitelami sześciennymi, którym odpowiadają półkolumny w ścianach. Budowla przylega do zachowanego wschodniego skrzydła krużganka.