Weissenburg Abbey, Klasztor benedyktyński w Wissembourg, Francja

Opactwo w Wissembourg to dawny klasztor benedyktynów w Wissembourg w Alzacji. Jego gotycki kościół, wzniesiony za opata Edelina pod koniec XIII wieku, zachował romańską wieżę dzwonową kościoła z XI wieku z czasów opata Samuela. Wieża z czerwonawego kamienia ma ostrołukowe okno i strzelistą iglicę z tarczami zegarowymi; obok kościoła stoi długi, jasno tynkowany budynek z lukarnami pod ciemnym dachem dwuspadowym.

Klasztor został założony w 661 roku przez biskupa Dragobodo i wzbogacił się dzięki donacjom szlachty. W 1524 r. stracił status opactwa i został przekształcony w kościół kolegiacki.

Nazwa opactwa pochodzi od niemieckiego Weißenburg, „biały zamek”, zfrancuzowanego jako Wissembourg. Około 860 roku mnich Otfrid napisał Evangelienbuch, żywot Chrystusa w staro-wysoko-niemieckim i pierwszy niemiecki poemat z rymem końcowym zamiast aliteracji. W Adwencie w weekendy wokół kościoła odbywa się jarmark bożonarodzeniowy.

Dawny kościół klasztorny, dziś kościół parafialny świętych Piotra i Pawła, stoi w centrum Wissembourgu i należy do Szlaku Romańskiego Alzacji. Jego romańska wieża dzwonna z XI wieku pochodzi z kościoła opata Samuela, a gotycka nawa z budowy za opata Edelina (1262–1293). W weekendy adwentu wokół kościoła odbywa się jarmark bożonarodzeniowy.

Mnich imieniem Otfrid napisał opowieść o życiu Chrystusa w starym wysokoniemieckim języku między 863 a 871 rokiem, jedno z najwcześniejszych dzieł w języku niemieckim. Tekst ten stanowi przełom w historii literatury niemieckiej.