Abbaye Sainte-Croix de Guingamp, Ruiny opactwa w Guingamp, Côtes-d'Armor, Francja

Abbaye Sainte-Croix de Guingamp to opactwo w ruinie w Guingamp w Bretanii. Zachowane mury kościoła pochodzą głównie z lat 1748–1750, gdy ocalono jedynie wieloboczną absydę i skrzyżowanie transeptu. Skrzyżowanie jest ostatnią pozostałością budowli z końca XII lub XIII wieku, z czterema załamanymi, potrójnie walcowymi arkadami wspartymi na kolumnach, których kapitele rzeźbione są w liście wodne i haki. XVI-wieczny dom opacki ma sześciokątną wieżyczkę schodową z okrągłym zwieńczeniem.

Opactwo ufundowali w 1134 roku hrabia Étienne I de Penthièvre i jego żona Havoise de Blois dla kanoników augustiańskich z Saint-Victor w Paryżu; częściowo odbudowali je opat Jean Hamon (1437-1452) z poparciem hrabiego Pierre'a de Guingamp oraz opat Jean de Kernavanay (1514-1536). Około 1750 roku udało się ocalić tylko skrzyżowanie transeptu i wieloboczną absydę; w czasie rewolucji opactwo sprzedano jako dobro narodowe i stopniowo zniknęło.

Nazwa opactwa pochodzi od Świętego Krzyża, a jego kanonicy żyli według reguły św. Augustyna i przybyli z paryskiego opactwa Saint-Victor. Miejscowa tradycja zachowuje historię Henryka z Penthièvre, który wygnał opata Moyse'a i osadził swoją kochankę jako „ksieni”, zanim pożałował i poślubił ją. Podczas wojen Ligi Sainte-Croix było jedynym klasztorem w Guingamp, który uniknął grabieży.

Teren jest dostępny w ciągu dnia do samodzielnej eksploracji ruin i okolicy. Noś wygodne buty do chodzenia, ponieważ teren jest nierówny, a ścieżki biegną między strukturami kamiennymi.

Pieszy łuk bramy z XVIII wieku nosi kamienną tablicę z wyrytym zapewnieniem opieki, którego opactwu udzielił Ludwik XIII w 1636 roku, a nie w XVIII wieku. Podczas walk Ligi Sainte-Croix było jedynym klasztorem w Guingamp oszczędzonym przez grabież wojsk królewskich.