Frébouchère dolmen, Grobowiec korytarzowy w Le Bernard, Francja

Dolmen Frébouchère to zorientowany na południowy wschód dolmen typu angewińskiego, z prostokątną komorą o długości 7,20 m i średniej szerokości 3,50 m, ograniczoną dziewięcioma ortostatami, siedmioma z granitu i dwoma z piaskowca. Przykrywa ją jedna płyta o długości 8,30 m, szerokości 5,50 m i grubości 0,65 m, szacowana na ponad 80 t; płyta czołowa wystaje po obu stronach komory. Zachowały się dwa filary portyku, a w komorze stoi stożkowy kamień w kształcie kolumny, który nie podtrzymuje dachu.

Dolmen powstał prawdopodobnie w późnym neolicie lub wczesnej epoce brązu (3000–2000 p.n.e.), został całkowicie opróżniony w prehistorii i długo służył jako owczarnia. Około 1833 roku nielegalne wykopaliska poszukiwaczy skarbów przechyliły dwa filary do wnętrza; w 1887 roku go odrestaurowano, a w 1889 uznano za monument historique. Zachowały się trzy kamienie obrzeża kurhanu, a jego gruszkowate pozostałości widać na południe od dolmenu.

Według podania dolmen zbudowały wróżki i fadets. Relacja z 1840 roku mówi, że w dni świąteczne dziewczęta tańczyły na płycie nakrywającej, a starszym podawano wino w komorze grobowej; rozgniewane wróżki rzuciły klątwę na sąsiednie gospodarstwa i bydło. Na płycie ma znajdować się zagłębienie zwane stopą Diabła.

Dolmen stoi w przysiółku La Frébouchère, na północ od Le Bernard, między La Roche-sur-Yon a La Rochelle. Komora jest otwarta, a wchodzi się do niej od południowego wschodu; ziemia wokół kamieni jest płaska i piaszczysta. Resztki gruszkowatego kurhanu leżą na południu, zasłonięte żywopłotem, a towarzyszące menhiry kilkaset metrów na północ i północny wschód.

W komorze stoi kamień w kształcie ściętego stożka, przypominający kolumnę, który nie podtrzymuje nakrywy, a jego funkcja pozostaje nieznana; źródło niemieckie nazywa go zaostrzonym menhirem o znaczeniu religijnym. Płyta nakrywowa ma też wgłębienie zwane „stopą diabła”, a jej pęknięcie od pioruna uchodzi za karę boską.