Ouvrage Col du Granon, Fortyfikacja Linii Alpejskiej w Val-des-Prés, Francja

Ouvrage du Col-de-Granon to mały schron piechoty Linii Maginota w Alpach, położony na wysokości 2329 m, około 300 m na północny wschód od przełęczy o tej samej nazwie w gminie Val-des-Prés. Z czterech planowanych bloków powstały tylko trzy: blok wejściowy B1, kazamata piechoty B3 i blok B4 z kopułą GFM, połączone podziemnym korytarzem o surowych betonowych ścianach i sklepieniach kolebkowych. Blok 2 nigdy nie został wylany, ale wykop jest widoczny do dziś. Beton o grubości 1,40 m wytrzymywał kaliber 150 mm.

CORF opracowała w 1931 r. wstępny projekt dzieła mieszanego, zredukowany w 1933 r. do zwykłego dzieła piechoty; prace przerwano w latach 1935–1937. Na początku 1939 r. istniał tylko blok wejściowy B1, następnie alpini z 82. BAF zbudowali bloki 3 i 4; blok 2 nigdy nie został wylany. Od kwietnia 1939 r. stała załoga pełniła służbę na stałe, zastępując sekcję narciarzy zwiadowców 159. RIA. Dzieło nie zostało trafione w czerwcu 1940 r., a po rozejmie broń zwrócono do arsenału w Guillestre.

Fortyfikacja odzwierciedla francuskie inżynierstwo wojskowe lat 30. poprzez sieć podziemnych tuneli łączących różne pozycje obronne i punkty obserwacyjne na zboczu góry.

Dzieło jest utrzymywane i zamykane przez wojsko, powierzone strzelcom alpejskim; nie ma już żadnego wejścia, więc bloki i wykop niezbudowanego bloku 2 ogląda się z zewnątrz. Leży na wysokości 2329 m, około 300 m na północny wschód od przełęczy Col du Granon, powyżej baraków Séré de Rivières zwanych „Fort de Granon”.

Blok aneksowy około 50 metrów na północny północny zachód i nieco poniżej wejścia, z strzelnicą dla podwójnego karabinu maszynowego Reibel, jest w źródłach określany jako najprawdopodobniej jedyny taki na Linii Maginota. Blok artyleryjski B2 nigdy nie został zalany betonem, ale wykop jest nadal widoczny w terenie.