Château de Montoire, Średniowieczny zamek w Montoire-sur-le-Loir, Francja.

Château de Montoire stoi w ruinie na trawiastym grzbiecie górującym nad lewym brzegiem Loir, który wraz z mostem i miasteczkiem kontrolował. Z jednej strony wznosi się wysoka okrągła wieża o potrzaskanym szczycie; zniszczony mur z arkadowym otworem i okienną wnęką łączy ją z masywnym prostokątnym donżonem o płaskim szczycie, z regularnego szarego kamienia. Niższe mury z blankami schodzą po zboczu, a na gzymsach rosną rośliny.

Twierdza rozpoczęła budowę w XI wieku i była stale rozbudowywana i wzmacniana przez ponad cztery stulecia. W 1593 roku król Henryk IV nakazał jej rozebranie, aby ograniczyć władzę lokalnych rodzin.

Nazwa Montoire pochodzi od samego miejsca, a nie od łacińskiego sanktuarium; zamek był siedzibą baronii należącej do hrabiów Vendôme. Alix de Bretagne otrzymała go jako wiano i zmarła tam w 1377 r. We wrześniu 1549 r. Antoine de Bourbon i Jeanne d'Albret przebywali tu około trzech miesięcy po ślubie.

Ruiny wznoszą się na krawędzi wzgórza nad suchą dolinką, na lewym brzegu rzeki Loir, naprzeciw mostu i miasteczka. Teren należy do gminy i jest otwarty dla zwiedzających; podłoże jest nierówne, ze spadkami między wieżami a murami obwodowymi.

Analiza dendrochronologiczna drewnianych belek pokazuje, że donżon pochodzi z około 1080 roku, co czyni go jedną z najstarszych struktur kamiennych w regionie. Ta technika datowania oparta na pierścieniach wzrostu drewna ujawniła dokładny okres budowy z niezwykłą precyzją.