Casemate de Marckolsheim Sud, Muzeum wojskowe w Marckolsheim, Francja.

Casemate de Marckolsheim Sud to podwójny kazamat linii Maginota, zbudowany w połowie lat 30. XX wieku przez CORF. Jego betonowa fasada nosi napisy „MEMORIAL DE LA LIGNE MAGINOT DURHIN” i „CASEMATE 35-3”. Kazamat ma dwa boczne otwory strzelnicze dla podwójnych karabinów maszynowych Reibel i dział przeciwpancernych kal. 47 mm oraz dwie kopuły na dachu: centralną kopułę JM i boczną kopułę GFM.

Zbudowany w połowie lat 30. przez CORF jako dzieło 35/3 trzeciej, wiejskiej linii, około 2 km od Renu, kazemat Marckolsheim Sud był w 1940 roku dowodzony przez porucznika Marois z 42. Pułku Piechoty Fortecznej. W dniach 15–17 czerwca 1940 roku Niemcy z 360. Pułku Piechoty 221. Dywizji przypuścili atak: działo 88 mm unieruchomiło jedną kopułę, a bomby Stukasów zasypały drugą. Ładunki wybuchowe zabiły kaprala Louisa Gardeta, a załoga poddała się 17 czerwca. Odrestaurowany w 1972 roku, mieści Musée Mémorial de la Ligne Maginot du Rhin.

Miejsce pokazuje, jak Francja chciała bronić swoją granicę nad Renem i jakie techniki do tego stosowano. Odwiedzający mogą zobaczyć, jak ta linia obrony odzwierciedlała myślenie wojskowe tamtych czasów.

Dostęp do tego podziemnego obiektu wymaga ostrożności i ostrożnego poruszania się przez wąskie przejścia. Zaleca się noszenie wygodnych butów i poświęcenie czasu na eksplorację różnych komnat.

Trzy pociski kalibru 88 mm wystrzelone w czerwcu 1940 roku w pancerną kopułę obserwacyjną wciąż tkwią w stali i można je dziś zobaczyć. Kazamata zbudowana w połowie lat 30. miała dwie kopuły, co czyniło ją większą niż większość w sektorze.