Bric Bucie, Szczyt górski w Alpach Kotyjskich, Francja i Włochy.

Bric Bucie to szczyt o wysokości 2997 m na głównym dziale wodnym Alp między Włochami a Francją, między dolinami Germanasca i Pellice w prowincji Turyn oraz doliną Guil w Queyras, w gminie Abriès. Na szczycie główna grań zmienia gwałtownie kierunek z północ-południe na zachodni, ku Grand Queyron. Górę tworzą miejscami węglonośne łupki wapienne z triasu i jury, zalegające na prasynitach i amfibolitach zielonych skał Gastaldiego.

Pierwszego wejścia na Bric Bucie dokonali w 1876 roku trzej turyńscy alpiniści, którzy weszli od przełęczy Col Bucie po stronie Val Pellice. Górę budują miejscami węglonośne łupki wapienne z triasu i jury, zalegające na efuzywnych skałach wulkanicznych (prazyń i amfibolit) kompleksu zielonych skał Gastaldiego.

Nazwa Bucie pojawia się też jako Bouchie i Bouchet na mapach i w starszych tekstach. Po włoskiej stronie szlak prowadzi obok schroniska Rifugio Lago Verde i bivacco Soardi, otwartego przez cały rok i latem obsługiwanego przez wolontariuszy CAI. Na szczycie główny dział wód Alp skręca gwałtownie z kierunku północ-południe na zachód.

Najczęściej uczęszczana droga zaczyna się przy Rifugio Lago Verde (2583 m) w dolinie Germanasca i prowadzi przez Passetta (2880 m) oraz grań wschodnio-północno-wschodnią. Z doliny Pellice szlak 121 wiedzie od Villanova di Bobbio Pellice do bivacco Soardi, z czterema odcinkami zabezpieczonymi łańcuchami i przejściami skalnymi do III stopnia; oba warianty są klasyfikowane jako alpinistyczne o trudności F+.

Szczyt wyznacza gwałtowną zmianę kierunku głównego działu wodnego Alp: na południe od wierzchołka grzbiet biegnie prawie z północy na południe, na szczycie skręca na zachód, a potem znów na północ w stronę Grand Queyron. Górę budują miejscami węglonośne łupki wapienno-łupkowe z triasu i jury, zalegające na wulkanicznych skałach wylewnych (prasynit i amfibolit) z zielonych skał Gastaldiego, które miejscami wychodzą na powierzchnię.