Église réformée Saint-Jean, Kościół protestancki w 7. dzielnicy, Paryż, Francja.

Kościół Saint-Jean to luterańskie miejsce kultu przy 147 rue de Grenelle, zbudowane w latach 1910–1911 w stylu neogotyckim przez architektów Achille-Henri Chauquet i Jean Naville. Jasna kamienna fasada ma trzy ostrołukowe otwory, napis „EGLISE ST JEAN”, rozetę i środkową wieżę zwieńczoną smukłą iglicą. Wnętrze ma plan krzyża łacińskiego z narteksem, jedną nawą, transeptem i chórem pod widocznym drewnianym sklepieniem.

Luterańscy Alzatczycy osiedlili się w dzielnicy Gros-Caillou w drugiej połowie XIX wieku; pastor Eugène Berger otworzył szkołę przy avenue Bosquet w 1862 roku. Denis Bühler, mieszkający od 1843 roku przy 147 rue de Grenelle, zapisał w 1890 roku ziemię i budynki kościołowi luterańskiemu. Architekci Achille-Henri Chauquet i Jean Naville wznieśli kościół w latach 1910–1911; został poświęcony 26 lutego 1911 roku.

Od 1862 roku parafię obsługiwało jedenastu pastorów. Witraże w prezbiterium, ofiarowane w 1912 roku przez pastora Henriego Bacha, jego żonę Elisabeth Bach-Gladstone i jej szkocką siostrę Florence M. Gladstone, przedstawiają Chrystusa nad jeziorem Tyberiadzkim pytającego Piotra: „Czy mnie miłujesz? Paś owce moje”. Witraże transeptu z 1913 roku upamiętniają Georges'a Westercampa (1838-1907).

Budynek funkcjonuje jako aktywne miejsce kultu protestanckiego i działań wspólnoty na regularnej podstawie. Odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić godziny otwarcia, ponieważ dostęp poza czasem nabożeństwa może być ograniczony.

Budynek zachowuje cechy neogotyckie przy jednoczesnym włączeniu protestanckiej prostoty, odróżniając się od katolickich kościołów w Paryżu.