Église du Sacré-Cœur de Cholet, Kościół romańsko-bizantyjski w Cholet, Francja.

Igreja du Sacré-Cœur de Cholet przy boulevard Guy Chouteau to budowla romańsko-bizantyjska wzniesiona w latach 1937–1941 według planów Maurice'a Laurentina. Szkielet ze zbrojonego betonu obłożono cegłą, pomarańczowym łupkiem zwanym pierre de Pineau, różowym granitem z Saint-Macaire-en-Mauges i niebieskim granitem z Vezins. Nad planem bazylikowym góruje kopuła ze iglicą i krzyżem; elewację zdobią zgrupowane okna łukowe i kamienne portyki z naczółkami.

Budynek powstał w latach 1937-1941 pod kierunkiem architekta Maurice'a Laurentina i został w całości sfinansowany ze zbiórek od lokalnych rodzin i mieszkańców. Ta budowa stanowiła znaczący wysiłek społeczny, który pokazywał zaangażowanie lokalnej populacji.

Wielki fresk we wnętrzu podejmuje temat wybrany przez ks. Louis Cesbrona, późniejszego proboszcza: „Gdy zostanę wywyższony nad ziemię, wszystkich przyciągnę do siebie”. Baptysterium przy głównym portalu i panele obok konfesjonałów namalował Henri Génévrier, zwany Grand'Aigle, artysta przebywający w Cholet podczas okupacji. Ołtarz św. Józefa jest cały z drewna, w formie warsztatu stolarskiego, ze świecami i świecznikami w kształcie heblów.

Kościół stoi przy boulevard Guy Chouteau w dzielnicy Terre-Jaune. Latem wolontariusze na zmianę oprowadzają po budynku i pokazują carillon; nie podano stałych godzin, więc warto zapytać na miejscu. Iglica została odnowiona w 2012 r., a witraże poddano renowacji od 2016 r.

39 oryginalnych dzwonów, odlanych przez ludwisarnię Paccard z Annecy, poświęcono 15 grudnia 1940 roku wobec 39 ojców chrzestnych i 39 matek chrzestnych, a po raz pierwszy zadzwoniły w Zielone Świątki, 1 czerwca 1941 roku. Skargi na niedzielne popołudniowe granie w czasie sjesty sprawiły, że przez dziesięciolecia milczał, aż do renowacji w 2011 roku.