Église Saint-Maclou de Conflans-Sainte-Honorine, Gotycki kościół katolicki w Conflans-Sainte-Honorine, Francja.

Kościół Saint-Maclou to gotycka świątynia parafialna z jasnego kamienia, której zachodnia fasada kończy się ostrym szczytem z kamiennym krzyżem, ponad portalem z czerwonymi drzwiami, otoczonym oknami z trójlistnym maswerkiem. Z tyłu wznosi się kwadratowa wieża z zegarem sygnowanym „H. HUGUENIN” i kamienną iglicą odtworzoną identycznie po uderzeniu pioruna w 1927 roku. Wnętrze: nawa z półkolistymi łukami na szerokich filarach prowadzi do cofniętego łuku ostrego, ołtarza z drewnianym krucyfiksem i figury w barwach niebiesko-białych.

Najstarsze części budynku pochodzą z XII wieku, kiedy po raz pierwszy pojawiły się wczesne cechy gotyckie, takie jak łuki ostrołukowe. Z biegiem czasu konstrukcja ewoluowała dzięki dodatkom, które wprowadzały w pełni rozwinięte elementy gotyckie.

Wezwanie Saint-Maclou, nadane przez biskupa Paryża jako zwierzchnika tego miejsca, może wskazywać na początek około końca X wieku. Kaplica północna była najpierw poświęcona św. Mikołajowi, patronowi przewoźników, a na początku XIX wieku św. Honoracie; jej relikwie przybyły z Graville, prawdopodobnie w 876 roku. W niedzielne poranki nadal odprawiane są tu msze.

Kościół wznosi się na wapiennym zboczu górującym około czterdziestu metrów nad Sekwaną, której nurt płynie około sześćdziesięciu metrów na południe. Północna nawa boczna, fasada zachodnia i cała elewacja południowa wychodzą wprost na ulicę, a obsadzony drzewami plac de l'Église rozciąga się na zachód i północ. Rue de la Procession opada z place Jules-Gévelot w stronę nabrzeży.

Prace restauracyjne od 1995 roku ujawniły ukryte ślady przejścia od metod budowy romańskiej do gotyckich w ścianach. Odkrycia te ujawniają, jak średniowieczni budowniczowie stopniowo modyfikowali elementy strukturalne.