Église Saint-Martin de Moissac, Kościół romański w Moissac, Francja

Kościół Saint-Martin de Moissac zbudowano w murach galorzymskiej łaźni z początku IV wieku. Nawa zajmuje frigidarium, a chór połączenie tepidarium i caldarium. Zachodni szczyt ma trzy arkadowe otwory, środkowy mniejszy, a dolne mury pokazują jasny tynk na cegle z odsłoniętymi fragmentami. Przed gotyckim portalem stoi XVII-wieczny przedsionek.

Kościół zajmuje łaźnię willi galorzymskiej z III wieku, zbudowaną na początku IV wieku: nawa odpowiada frigidarium, a chór połączeniu tepidarium i caldarium. W XI wieku łaźnię przekształcono w kościół parafialny, zachowując antyczne mury. W 868 roku przeniesienie relikwii św. Ansberta nadało mu to wezwanie aż do XIII wieku. Sprzedany jako dobro narodowe w czasie rewolucji, został odkupiony przez gminę w 1862 roku i przywrócony kultowi.

Kościół nosił wezwanie Saint-Ansbert od 868 r., gdy przeniesiono tu relikwie drugiego opata Moissac, aż do XIII w. według Marcela Durliata. Kaplica Notre-Dame, dostawiona od południa pod koniec XV w., została ozdobiona malowidłami z życia Chrystusa; te malowidła ścienne wraz z malowidłami łuku wejściowego są od 1953 r. wpisane jako monument historique.

Kościół stoi pod numerem 28 przy Avenue de Gascogne, między linią kolejową, drogą do Bordeaux i Canal de Garonne, około 900 m od opactwa Saint-Pierre. Nie jest już używany na co dzień i został opuszczony w 1910 r.; zwiedzanie możliwe jest tylko z kompetentnym przewodnikiem, dwa razy w tygodniu latem. Zbudowana w 1931 r. stalowa kładka dla 200-metrowej bocznicy długo zasłaniała fasadę od strony drogi.

Badania archeologiczne ujawniły, że części uważane długo za merowińskie to w rzeczywistości struktury rzymskie, które wznoszą się na wysokość dziewięciu metrów. To odkrycie zmieniło zrozumienie tego, które starożytne materiały zostały zintegrowane w średniowieczny budynek.