Église Saint-Pierre de Bordeaux, Kościół gotycki w Starym Bordeaux, Francja.

Kościół Saint-Pierre w Bordeaux to kościół gotycki przy place Saint-Pierre we wschodniej części Bordeaux. Jego fasada z jasnobeżowego kamienia ma wysoką wieżę z podwójnymi arkadowymi otworami, środkowy szczyt zwieńczony krzyżem, małe okrągłe okno z maswerkiem i duże okno ostrołukowe z pionowymi laskami. U podstawy otwierają się trzy ostrołukowe portale, środkowy cofnięty w większym łuku, a niższe przęsło po prawej mieści wysokie okno ostrołukowe i mniejszy portal. Wnętrze: szare kamienne żebra i łuki ostre podtrzymują wysokie sklepienie; środkowy łuk ostry ujmuje duży witraż nad ołtarzem, flankowany dwoma węższymi witrażami, drewniane ławki stoją po obu stronach kamiennej nawy, ciemna drewniana ambona z rzeźbionym baldachimem po lewej i kamienny posąg przy kolumnie po prawej.

Grzegorz z Tours wspomina ołtarz wzniesiony nad kryptą przy Devèze, co jest jedynym świadectwem wczesnochrześcijańskiej świątyni. Od 1358 roku budowlę wzniesiono od nowa z inicjatywy Klemensa V, od połowy XIV do końca XV wieku. W listopadzie 1977 roku pożar uszkodził prezbiterium; rozebrano ołtarz główny i organy, a sklepienia i witraże poddano renowacji.

Parafia należy do sektora duszpasterskiego Port, skupiającego Saint-Michel, Sainte-Croix, Saint-Paul i Saint-Éloi, powierzonego w 2009 roku Communauté du Chemin-Neuf. W centrum prezbiterium witraż wykonany przez Josepha Villieta około 1860 roku przedstawia białą królową, a u jej stóp dwóch zakutych w łańcuchy czarnych niewolników.

Kościół stoi na place Saint-Pierre we wschodniej części starego miasta, kilka kroków od nabrzeży Garonny. Wchodzi się przez środkowy portal ostrołukowy fasady ze szczytem; u podstawy otwierają się trzy portale. Nawę obiegają drewniane ławki po obu stronach kamiennego przejścia, a chór znajduje się na końcu, pod witrażami.

Witraż w centrum prezbiterium, wykonany przez Josepha Villieta około 1860 roku, przedstawia białą królową, a u jej stóp dwóch zakutych w łańcuchy czarnych niewolników. W listopadzie 1977 roku pożar zniszczył prezbiterium, co doprowadziło do rozebrania ołtarza głównego i organów; okna witrażowe poczerniałe od płomieni później odrestaurowano.