Kościół św. Jana Chrzciciela de la Salle w Paryżu, Kościół Art Deco w 15. dzielnicy, Francja.

Kościół Saint-Jean-Baptiste-de-la-Salle to eklektyczna trójnawowa świątynia z jasnego kamienia i żółtej cegły, z wysoką kwadratową wieżą pośrodku fasady. Wieża ma zegar, otwory z żaluzjami i wąskie panele z rdzawobrązowymi kratami; kamienny portyk osłania grupę rzeźbiarską. Wnętrze pokryte jest białym tynkiem i zdobione detalami neoromańskimi.

Wzniesiony w latach 1908 lub 1909–1910 na terenie opuszczonej fabryki herbatników Guillout, kościół zaprojektował Édouard Jacquemin. Eklektyczna, trójnawowa świątynia jest zorientowana z południowego wschodu na północny zachód; w fasadzie stoi pionowa wieża o neoromańskich detalach, a pozostałe zdobienia są neorenesansowe. Mojżę na łuku tęczowym ukończył Jean Gaudin w 1935 roku.

Kościół jest poświęcony św. Janowi Chrzcicielowi de la Salle, założycielowi w XVIII wieku Braci Szkół Chrześcijańskich i patronowi wychowawców. Witraże Jacques'a-Charles'a Champigneulle'a opowiadają jego życie, a mozaika w absydzie, zaprojektowana w 1935 roku przez Marcela Imbsa i wykonana przez Jeana Gaudina, przedstawia dzieła Braci. Dawna krypta została w 1922 roku przekształcona w oratorium Notre-Dame-des-Passants z osobnym wejściem w fasadzie.

Kościół ma dwa wejścia: od rue du Docteur-Roux i od rue Falguière. Dawna krypta, przekształcona w oratorium Notre-Dame-des-Passants, znajduje się na poziomie ulicy w fasadzie i ma osobne wejście. Do głównego wejścia prowadzą kamienne schody z balustradami.

Kościół wzniesiono na miejscu opuszczonych zabudowań fabryki herbatników Guillout, a prace trwały od 1908 lub 1909 do 1910 roku. Eklektyczny projekt Édouarda Jacquemina łączy pionową wieżę o neoromańskich detalach, wspartą na dwóch filarach, z neorenesansowymi ozdobami pozostałej części fasady.