Église Saint-Sauveur de Lille, Eklektyczny kościół w Lille-Centre, Francja

Kościół Saint-Sauveur to trójnawowa budowla z cegły, piaskowca i wapienia na planie krzyża łacińskiego, z dachami z łupka i cynku. Kopuła przykrywa skrzyżowanie transeptu, półkopuła zamyka prezbiterium, a dzwonnica stoi za absydą. Fasada wznosi się do szczytu flankowanego małymi kwadratowymi wieżami, z głęboką wnęką w kształcie łuku nad portalem.

Budowa trwała od 1898 do 1902 pod kierunkiem architekta François-Joseph Delemera, zastępując gotycką strukturę z 14. wieku zniszczoną przez pożar. Odbudowa stanowiła znaczną transformację tego miejsca.

Kościół zachowuje elementy dawnej świątyni gotyckiej: pięć witraży prezbiterium Édouarda Didrona (1867), ołtarz główny (1879–1882) i ołtarz Świętych Aniołów (1884) rzeźbiarza Modeste'a VerLindena. Rzeźbiarz z Hazebrouck Gustave Pattein wykonał dębową szafę organową, ambonę i konfesjonały, a we wnętrzu znajduje się obraz z 1732 r. lilleńskiego malarza Lamorala de Daudenarde.

Kościół stoi przy rue Saint-Sauveur w dzielnicy Lille-Centre, obsługiwanej przez stację metra Mairie de Lille. Z powodu zalegającej wody jest od 2015 roku zamknięty do badań bezpieczeństwa, więc można go oglądać tylko z ulicy.

Cztery dzwony odlał w 1923 roku Charles Wauthy z Douai i ochrzczono je 28 stycznia 1923 roku. Dzwon burdonowy Hector-Pauline waży 3 600 kg; pozostałe to Marie-Alexis (1 322 kg), Geneviève (993 kg) i Octavie-Victor-Pauline-Ferdinand (696 kg).