Église Saint-Pierre-et-Saint-Romain de Savennières, Średniowieczny kościół w Savennières, Francja.

église Saint-Pierre-et-Saint-Romain to budynek kościoła z kamiennymi ścianami, charakteryzujący się zachodnia fasadą zbudowaną z metamorficznych bloków ułożonych w wyraźny wzór rybiej kości. Struktura łączy elementy z różnych faz budowy i wykazuje rzemiosło poprzez wykorzystanie lokalnych materiałów.

Nawa pochodzi z V wieku, prawdopodobnie z około 427 roku: datowanie cegieł i zapraw metodą radiowęglową oraz luminescencyjną daje przedział od 362 do 519 roku. Savennières pojawia się w Żywocie świętego Mauryliusza, który miał tamtędy przechodzić około 450 roku. W trzeciej ćwierci XI wieku mnisi z Saint-Serge w Angers kupili trzy kościoły miasteczka: Saint-Pierre, Saint-Jean-Baptiste i Saint-Romain. Prezbiterium odbudowano w drugiej trzeciej części XII wieku, więźbę dachową wymieniono w XV wieku, a pod koniec tego stulecia dodano północną nawę boczną.

Kościół zawdzięcza podwójne wezwanie dwóm z trzech świątyń, które mnisi z Saint-Serge d'Angers kupili w osadzie w trzeciej ćwierci XI wieku: Saint-Pierre, kościołowi centrum osady, oraz Saint-Romain, klasztorowi zniesionemu w 1773 roku. W XV wieku mieścił pięć bractw i był siedzibą czterech kapelanii obok parafii.

Kościół jest zorientowany z absydą na wschodzie i ma zasadniczo plan krzyża; w portyku wejściowym z czerwonymi podwójnymi drzwiami widnieje napis „Entrée libre”. Nawa z widocznymi drewnianymi belkami stropowymi i rzędami ciemnych drewnianych ławek jest najstarszą częścią, datowaną metodą radiowęglową i luminescencyjną na lata 362–519, ze szczytem około 427. Po prawej przy filarze stoi kamienny ołtarz z rzeźbami, po lewej przy filarze drewniany konfesjonał.

Budynek był jedną z pierwszych struktur wpisanych na listę chronionych zabytków Francji, kiedy została ustanowiona w 1840 roku. To czyni go ważnym przykładem wczesnych wysiłków na rzecz ochrony dziedzictwa w kraju.