Église Saint-Jacques-le-Majeur de Montrouge, Brutalistyczny kościół w Montrouge, Francja

Kościół Saint-Jacques-le-Majeur to budowla ze zbrojonego betonu wzniesiona w latach 1933–1937 według projektu architekta Érica Bagge'a, z przegubowymi portykami Eugène'a Freyssineta. Nawa ma 57 m długości, 13,25 m szerokości i 20 m wysokości, a prezbiterium 12,5 m. Płaską fasadę pokrywają gęsto rozmieszczone pionowe betonowe żebra; planowanej dzwonnicy nigdy nie zbudowano.

Kościół parafialny istniał tu co najmniej od XIV wieku; odnowiony za Franciszka I w 1533 roku, został odbudowany w 1700 i ponownie w latach 1823-1828 przez architekta Simona Vallota. Ten XIX-wieczny budynek rozebrano, bo był zbyt mały i ustępował miejsca skrzyżowaniu Grande-Rue z avenue de la République. Obecny kościół z żelbetu zbudował architekt Éric Bagge w latach 1933-1937 dzięki Œuvre des Chantiers du Cardinal.

W 1885 roku biskup Paryża wyznaczył ten kościół jako jedno z trzech miejsc pielgrzymkowych dla tych, którzy nie mogli dotrzeć do Composteli. Muszla przegrzebka, znak świętego Jakuba, widnieje w środku niebieskich i pomarańczowych witraży na bocznych ścianach.

Kościół stoi na skrzyżowaniu Grande-Rue (dziś Rue Gabriel Péri) i Avenue de la République, na terenie zwolnionym po rozbiórce budowli z lat 1823-1828. Wejście prowadzi przez plac przed kościołem; nawa ma 57 m długości i 20 m wysokości, dlatego freski na lewej ścianie i szary panel Przemienienia za ołtarzem najlepiej czytać od tyłu. Zaprojektowana przez Érica Bagge'a dzwonnica nigdy nie powstała.

Podczas renowacji w latach 2013–2017 prace podłogowe odsłoniły pod nawą dwa pochówki z XVIII wieku. Fundamenty betonowe, uszkodzone przez siarczany pochodzące z dawnej garbarni w gruncie, wymieniono, a skażoną ziemię zastąpiono. Nowy ołtarz poświęcono 27 listopada 2016 roku.