Église Saint-Nicolas de Nérac, Kościół katolicki w Nérac, Francja

Église Saint-Nicolas de Nérac to kościół o łacińskim planie krzyża z dużymi kolumnami ramującymi wejście w stylu jońskim francuskim. Wnętrze charakteryzuje się dekoracyjnymi malowideł ściennymi i witrażami, które razem definiują wizualny charakter budynku.

W tym miejscu w 1096 r. poświęcono kościół prioracki pod wezwaniem św. Mikołaja, lecz w 1697 r. zawaliła się jego dzwonnica, a od 1749 r. nabożeństwa były tu zakazane ze względów bezpieczeństwa. W 1758 r. na starym miejscu rozpoczęto budowę nowego kościoła, finansowaną z lokalnych podatków, zwłaszcza od wina, przy wsparciu intendenta Claude'a-Louisa-Auberta de Tourny. Paryski architekt François Dominique Barreau de Chefdeville zaprojektował plan krzyża łacińskiego; po jego śmierci w 1765 r. budowę kontynuowali Oudot de Maclaurin, a następnie Jean Sauvageot, kilkakrotnie ją przerywając, aż w 1771 r. podatek od wina przywrócono dekretem królewskim.

Kościół jest poświęcony św. Mikołajowi, któremu papież Urban II w 1096 roku poświęcił wcześniejszy kościół prioracki. Budowę obecnego gmachu finansowano głównie z lokalnego podatku od wina, przywróconego rozporządzeniem królewskim w 1771 roku i przedłużonego w październiku 1778 roku; w 1781 roku doszła do tego pomoc z królewskich loterii.

Kościół stoi na place Saint-Nicolas na lewym brzegu Baïse. Główne wejście ujmują kolosalne pilastry w porządku jońskim francuskim, a dzwonnice wznoszą się po prawej stronie fasady. Budowla jest sklasyfikowana jako zabytek historyczny, więc dociera się do niej pieszo z okolicznych ulic.

Wieże według rysunków Barreau de Chefdeville z 1761 roku powstały, zanim Oudot de Maclaurin uprościł budowlę, by obniżyć koszty. Korespondencja Sauvageota i Maclaurina nigdy nie wspomina wież, które Maclaurin wykorzystał później w Saint-Sulpice w Paryżu w 1768 roku.