Église Notre-Dame-du-Pré du Mans, Kościół romański w dzielnicy Pré, Le Mans, Francja

Kościół Notre-Dame-du-Pré to romańska budowla wzniesiona między XI a XII wiekiem na prawym brzegu Sarthe w Le Mans. Nawa ma 58 metrów długości i 10 szerokości, a jej filary są na przemian okrągłe i kwadratowe, z romańskimi kapitelami; kamienne sklepienia dodano w XV wieku. Chór otwiera się na obejście z trzema kaplicami absydowymi, a w XIX wieku przed fasadą dostawiono wielką wieżę-portyk.

Od VI wieku istniał tu klasztor; obecny kościół rozpoczęto w XI wieku nad kryptą dawnego klasztoru, a prezbiterium wznosi się dziś nad tymi ruinami. Budowę kontynuowano na początku XII wieku, tworząc w dużej mierze romańską świątynię o wymiarach 58 na 10 metrów, trzecią wówczas w mieście po katedrze i La Couture. W XV wieku dodano kamienne sklepienia, a generalna restauracja w drugiej połowie XIX wieku zakończyła się dodaniem wysokiej wieży-portyku przed fasadą. W 1840 roku kościół wpisano jako monument historique.

Nazwa pochodzi od dzielnicy Pré na prawym brzegu Sarthe, gdzie kościół służył benedyktyńskiemu opactwu Saint-Julien-du-Pré. W 1950 roku Max Ingrand wykonał drogę krzyżową i witraże, widoczne we wnętrzu. Marie-Louise de Laval-Montmorency, urodzona tu w 1723 roku, wyjechała, by zostać ksienią Montmartre, i została zgilotynowana w Paryżu w 1794 roku.

Kościół jest łatwo dostępny pieszo i położony w spokojnej dzielnicy blisko centrum miasta z dostępnym parkowaniem. Warto sprawdzić godziny otwarcia przed wizytą lub przyjść w porze poza nabożeństwami, aby swobodnie odkrywać wnętrze.

Prezbiterium jest lekko przechylone w prawo i wznosi się około metra ponad pierwotny poziom. W chwili budowy kościół był trzecim co do wielkości budynkiem Le Mans, po katedrze i La Couture, choć leżał poza miastem, na przedmieściu. Relikwie św. Juliana odnaleziono w jego krypcie, zanim w 1835 roku przeniesiono je do katedry.