Notre-Dame de Toute Grâce du Plateau d'Assy, Nowoczesny kościół na Plateau d'Assy, Francja.

Kościół Notre-Dame-de-Toute-Grâce na płaskowyżu Assy to świątynia katolicka zbudowana w latach 1937-1946 według projektu Maurice'a Novariny, na wysokości 1 000 metrów w Passy. Wzniesiono ją z zielonego piaskowca z Taveyannaz, drewna i łupku; dwuspadowy dach ma wytrzymać duże obciążenie śniegiem. Obok 28-metrowej dzwonnicy z małą izbicą i zegarem znajduje się pięciometrowy podcień na ośmiu filarach; wnętrze tworzy nawa z dwiema nawami bocznymi, prowadząca do półkolistego prezbiterium nad kryptą.

W 1935 roku kanonik Jean Devémy, kapelan sanatorium w Sancellemoz, zaproponował budowę kościoła dla chorych na gruźlicę i personelu płaskowyżu d'Assy, gdzie działało około dwudziestu sanatoriów, ale nie było kościoła. Za zgodą Florenta du Bois de la Villerabel, biskupa Annecy, w 1937 roku ogłoszono konkurs architektoniczny, który wygrał młody sabaudzki architekt Maurice Novarina. Prace rozpoczęto w 1938 roku i surowy stan zamknięto przed wojną; kościół poświęcono w 1941 roku, w tym samym roku otwarto kryptę do kultu, a konsekracja odbyła się w 1950 roku.

Kościół jest poświęcony Notre-Dame de Grâce, maryjnemu wezwaniu związanemu z łaską. Wystrój zamówił kanonik Jean Devémy za pośrednictwem dominikanina Marie-Alaina Couturiera, według którego każde pokolenie powinno sięgać po mistrzów sztuki żywej. Pracowali tu Rouault, Matisse, Braque, Chagall, Léger i Richier, wybrani za talent, a nie za wiarę, co wywołało spór o sztukę sakralną.

Kościół położony jest na górskim planie i pozostaje dostępny przez większość roku, chociaż zimowa pogoda może utrudniać jazdę. Głęboki ochronny zwis budynku zapewnia schronienie, a otaczające ścieżki spacerowe otwierają się całkowicie od późnej wiosny do wczesnej jesieni.

Wielka mozaika na fasadzie jest dziełem Fernanda Légera, który wykonał także ceramiczne tabernakulum kościoła. Artystów wybierano ze względu na warsztat, a nie praktyki religijne, zgodnie z zasadą dominikanina Marie-Alaina Couturiera, co wywołało wśród francuskiego duchowieństwa „querelle de l'art sacré“.