Église Saint-Herlé de Ploaré, kościół położony w Finistère, we Francji

Kościół Saint-Herlé de Ploaré to kościół gotycki w Douarnenez z wysoką iglicą na kwadratowej wieży i nawą o pięciu przęsłach z nawami bocznymi, transeptem i wielobocznym prezbiterium. Wnętrze ma niebieskie sklepienie żebrowe pomalowane w gwiazdy, wsparte na ostrych łukach i ośmiobocznych filarach. Zachodni portal zdobią rozwinięte liście i muszle w niszach przypor.

Budowę rozpoczęto około 1548 roku, co poświadczał niegdyś widoczny u podstawy wieży napis, a iglicę wznoszono etapami w XVII wieku. Wieżę i iglicę odbudowywano kilkakrotnie, prawdopodobnie po częściowych zniszczeniach od piorunów, zwłaszcza w 1751 roku, gdy dwa wieżyczki zostały strącone i odtworzone w mniejszych proporcjach przez Paula Le Favenneca z Pleyben. W 1910 roku kościół wpisano jako zabytek historyczny.

Kościół Saint-Herlé nosi imię swojego świętego patrona z tradycji bretonskiej. Pozostaje żywym miejscem zgromadzenia dla lokalnej społeczności, gdzie odbywają się celebracje religijne i utrzymywana jest więź z duchowym dziedzictwem regionu.

Kościół znajduje się centralnie w Douarnenez i jest łatwo dostępny pieszo, z głównym wejściem po stronie południowej pod osłonę. Budynek pozostaje czynny dla nabożeństw, dlatego zaleca się sprawdzenie godzin otwarcia przed wizytą, szczególnie jeśli chcesz badać wnętrze.

Szesnastowieczny relief przedstawia mewę łowiącą rybę, bliski inspiracją rzeźbie na fasadzie sąsiedniej kaplicy Sainte-Hélène. Witraż z 1902 roku ukazuje kaznodzieję Michela Le Nobletza opuszczającego Douarnenez na oczach płaczących wiernych.