Église Saint-François du Havre, Kościół renesansowy w Le Havre, Francja

Église Saint-François du Havre to budowla z XVII wieku w stylu raczej renesansowym, z klasycznym portalem o trzech przęsłach i trojgiem drzwi, których środkowe jest w osi nawy. Nad portalem wznosi się niewielka renesansowa wieża, a mury wzmacniają przypory. Wnętrze nakrywa gipsowe sklepienie kolebkowe wsparte na kolumnach doryckich, a nawy boczne mają sklepienia krzyżowo-żebrowe.

Rozpoczęty w 1542 roku według planów przypisywanych włoskiemu architektowi Jérôme'owi Bellarmato, kościół został przerwany przez wojny religijne i poświęcony w 1638 roku, choć nieukończony. Chór wzniesiono w 1687 roku. W 1793 roku dach i witraże były zniszczone; Bouvard odrestaurował je od 1802 roku, a w 1806 roku dachy kaplic zastąpiono jednym dachem na każdą nawę boczną.

Mnisi kapucyńscy przybyłszy w 1590 roku kształtowali kult świętego Franciszka z Asyżu w tej świątyni. Dzielnica Saint-François rozwijała się wokół tego ośrodka religijnego i zachowuje do dziś swoją odrębną tożsamość architektoniczną.

Jedyna fasada to trójprzęsłowy portyk z trzema wejściami, którego środkowe drzwi są w osi nawy; portyk z 1841 r. i jego mała dzwonnica zostały rozebrane i ponownie zmontowane w latach 1955-1956. Kościół stoi w dzielnicy Saint-François, odbudowanej po 1944 r. w stylu regionalistycznym, kontrastującej z betonowym centrum Auguste'a Perreta. Warto zwrócić uwagę na przypory i półkolistą absydę z dwoma oknami.

Cztery dzwony ochrzczono we wtorek 7 lipca 1891 r.; odlał je Adolphe Havard w Villedieu-les-Poêles: Cécile-Pauline-Henriette-Clémence-Suzanne w tonacji D (1286 kg), Marie-Antoinette-Henriette-Adrienne w E (998 kg), Marie-Thérèse-Louise-Françoise-Frédérique w Fis (663 kg) i Étiennette-Emmanuel-Florence-Émilie-Claire w A (373 kg).