Viaduc de Morlaix, Wiadukt kolejowy w Morlaix, Francja.

Wiadukt w Morlaix to granitowa budowla kolejowa, która przecina dolinę Morlaix dwoma poziomami łuków: dziewięcioma o rozpiętości 13,47 m niżej i czternastoma o rozpiętości 15,50 m wyżej, przy 292 m długości i 62 m wysokości. Filary zwężają się z 19,36 m u podstawy do 11,16 m u góry; kamień ciosany ograniczono do obramień łuków, narożników i gzymsów, reszta to kamień łamany. Ścieżka dla pieszych przechodzi przez pierwszy poziom otworami w filarach.

Budowę rozpoczęto 20 lipca 1861 roku i ukończono w 23 miesiące mimo zimowych przerw. 2 listopada 1863 roku pierwszy pociąg przejechał przez wiadukt, ciągnięty przez 19 koni, a linię otwarto 25 kwietnia 1865 roku. W latach 1891–1967 linia wąskotorowa do Carhaix korzystała z trzeciej szyny. 29 stycznia 1943 roku jedna bomba wybiła wyrwę 4 na 5 metrów między trzecim a czwartym filarem, naprawioną w kilka godzin.

Wiadukt stoi tuż obok XV-wiecznego kościoła Saint-Mélaine, którego wieża jest wyraźnie przewyższona przez budowlę. Do końca XIX wieku port sięgał aż do wiaduktu. Na pierwszym poziomie ścieżka dla pieszych łączy oba zbocza doliny, przechodząc przez małe przejścia w filarach.

Na pierwszym poziomie ścieżka piesza łączy oba zbocza doliny, przechodząc przez małe przejścia w filarach. Place des Otages i Place Cornic przykrywają zasypaną rzekę; kościół Saint-Mélaine stoi tuż obok wiaduktu. Dworzec przylega bezpośrednio od zachodu, na płaskowyżu.

Głosowanie rady miejskiej w 1860 roku nie było jednomyślne: 15 z 19 radnych uznało, że budowla tej wielkości utrudni przewietrzanie miasta położonego w wąskich dolinach. Compagnie des chemins de fer de l'Ouest zignorowała tę opinię i most powstał. Na filarach pod łukami wiszą małe czerwono-białe tabliczki.