Vestiges antiques de Riez, Gallo-rzymskie i średniowieczne stanowisko archeologiczne w Riez, Alpy Górnej Prowansji, Francja

Vestiges antiques de Riez to stanowisko archeologiczne w wiosce w południowej Francji, które było zamieszkane od czasów rzymskich do dziś. Teren pokazuje rozproszone pozostałości dawnej świątyni z kilkoma stojącymi kolumnami granitu, obok nich ruiny publicznych łaźni, budynków mieszkalnych i wczesno-chrześcijańskiego chrzcielnika z V wieku.

Riez uchodzi za dawną stolicę Reii, ludu galijskiego, który przed podbojem rzymskim zajmował wzgórze Saint-Maxime. Rzymianie założyli w równinie kolonię Colonia Julia Augusta Apollinarium Reiorum, później jedno z trzynastu miast prawa latyńskiego w Narbonensis, rządzone przez quattuorvirów. Zbudowana w 3 r. n.e. droga łączyła ją z Aix i przekraczała Verdon w Garruby. Zamulenie Colostre i powodzie skłoniły później mieszkańców do przeniesienia się na wzgórze Saint-Maxime, dokąd przeniesiono biskupstwo; równinę zasiedlono ponownie dopiero od XII wieku.

Nazwa Riez la Romaine przypomina rzymską kolonię Colonia Julia Augusta Apollinarium Reiorum, założoną na równinie u stóp wzgórza. Cztery korynckie kolumny świątyni, liczące prawie 5,90 m szarego granitu z białymi marmurowymi kapitelami, nadal stoją na łące między Colostre i Auvestre, zachowane na miejscu od starożytności i wpisane na listę zabytków od 1840 roku.

Stanowisko jest swobodnie dostępne i znajduje się w centrum wioski blisko budynków mieszkalnych i kościoła. Odwiedzający powinni nosić solidne buty, ponieważ teren jest nierówny, i mogą bezpośrednio badać stojące kolumny i fundamenty.

Wewnątrz prostego chrzcielnika z V wieku ukrywają się antyczne kolumny ponownie wykorzystane ze starszych budynków, pokazując ciągłość między epokami pogańską i chrześcijańską. Ta cecha jest rzadka we Francji i ujawnia, jak pierwsi chrześcijanie ponownie wykorzystywali materiały lokalne.