Sanctuaire de Ribemont-sur-Ancre, Celtyckie i gallo-rzymskie sanktuarium w Ribemont-sur-Ancre, Francja.

Sanktuarium w Ribemont-sur-Ancre zajmuje około 80 hektarów na trzech tarasach na prawym brzegu rzeki Ancre, od płaskowyżu po dzisiejszą wieś. Wykopaliska odsłoniły galorzymską osadę z termami, amfiteatrem, teatrem na 3000 miejsc i świątynią poświęconą Merkuremu na najwyższym fragmencie, położoną nad starszym celtyckim ogrodzeniem. Wśród rzeźbionych fragmentów świątyni jest twarz z jasnobrązowego kamienia, z dłonią przy ustach i pasmami włosów wygiętymi do tyłu.

Roger Agache zidentyfikował stanowisko podczas prospekcji lotniczej w 1962 r., a pierwsza publikacja ukazała się w 1964 r.; uznano je wtedy za dużą willę gallo-rzymską w miejscu zwanym Le Ch'Bœuf d'Or. Wykopaliska prowadzone od 1966 r. przez Alaina Ferdière'a pod kierunkiem Ernesta Willa, a od 1970 r. przez Jean-Louisa Cadoux, odsłoniły świątynię z końca I w. p.n.e. W 1982 r. zespół Cadoux z Amiens znalazł celtycki rów, a w 1987 r. odkryto liczne ludzkie kości.

Nazwa nawiązuje do Belgów, którzy założyli sanktuarium po zwycięstwie nad Armorykanami około 270 r. p.n.e. Orientacja celtyckiego rowu podąża za wschodzącym słońcem przesilenia zimowego. Zwiedzający mogą zobaczyć pozostałości sześciennego monumentu zbudowanego z długich kości 700 osób w wieku od 15 do 20 lat; na terenie nie znaleziono żadnej czaszki.

Stanowisko jest zarządzane przez centrum konserwacji i badań, które przechowuje i bada odkrycia na miejscu. Najważniejsze artefakty są wystawiane w Muzeum Pikardii w Amiens, jeśli chcesz zobaczyć szerszą kolekcję przedmiotów z tego miejsca.

Teren zawiera pozostałości teatru, który mógł pomieścić tysiące widzów, co wskazuje, jak ważne były publiczne zgromadzenia dla społeczności. Pod powierzchnią znajdują się wspólne groby zawierające szczątki szkieletowe setek starożytnych jednostek, wskazując na gwałtowne zdarzenia, które ukształtowały przeszłość regionu.