Sanctuaire Notre-Dame de Myans, Średniowieczne sanktuarium w Myans, Francja

Świątynia Notre-Dame de Myans to średniowieczny budynek kościoła zorganizowany na dwóch poziomach: dolnej krypcie zawierającej figurę Czarnej Madonny oraz górnej świątyni zdobionej marmurem i złotymi ornamentami. Struktura łączy elementy romańskie ze szczegółami barokowymi, tworząc odrębne przestrzenie dla kultu i pobożności.

Pierwsze pisemne wzmianki o Notre-Dame de Myans pochodzą z XI wieku. 24 listopada 1248 roku osunięcie Mont Granier zasypało wioski na drodze swego spływu 500 milionami metrów sześciennych ziemi i skał; według legendy ocalała mała wiejska kaplica ze statuą. Mówiono o ponad 5000 ofiar, wydarzenie odczytano jako znak z nieba i pielgrzymka zrodziła się spontanicznie. W połowie XV wieku Jacques de Montmayeur sprowadził franciszkanów, którzy zbudowali klasztor, a następnie górny kościół nad pierwszym.

Ściany świątyni wyposażone są w freski namalowane przez Leona Raffina w 1936 r., przedstawiające świętych sabaudyjskich i ilustrujące historię osunięcia się gruntu Mont Granier.

Świątynia jest otwarta przez cały rok z regularnymi nabożeństwami i spokojnymi momentami do modlitwy i refleksji. Odwiedzający mogą eksplorować oba poziomy i znaleźć dostępną na miejscu literaturę religijną, szanując trwające ceremonie.

Złota Madonna wieńcząca sanktuarium upamiętnia osunięcie góry Granier 24 listopada 1248 r., gdy 500 milionów metrów sześciennych ziemi i skał pogrzebało wsie na drodze lawiny; według legendy ocalała kaplica, w której znajdowała się figura. Sanktuarium odwiedza rocznie około 80 000–100 000 osób.