Réservoir de Montsouris, Podziemny zbiornik wodny w 14. dzielnicy, Francja

Réservoir de Montsouris to kryty zbiornik na wzniesieniu przy parku Montsouris w 14. dzielnicy. Dwie pary piętrowo ułożonych niecek o wymiarach 265 m na 135 m leżą pod trzema hektarami trawnika, który utrzymuje wodę w stałej temperaturze 12 °C. Górne niecki mają 3,30 m głębokości, dolne ponad 5 m. Całość wieńczy latarnia z ceramicznym stropem wykonanym przez Janin Frères i Guérineau.

Zbudowany w latach 1869–1874 przez inżyniera Eugène'a Belgranda zbiornik opóźniły wojna francusko-pruska i Komuna. Najpierw nazwany réservoir de la Vanne, potem de Montrouge, w 1875 roku zaczął zaopatrywać Pola Elizejskie. Wzniesiony nad dawnymi kamieniołomami wymagał prawie 1800 murowanych filarów i wzmocnienia pięciu zapadlisk, nadzorowanych przez Octave'a Kellera.

Nazwa pochodzi od sąsiedniego parku Montsouris; wcześniej zbiornik nazywano réservoir de la Vanne, potem réservoir de Montrouge. Sklepienie latarni ozdobili Janin Frères i Guérineau z paryskiej manufaktury ceramiki herbem miasta i nazwami źródeł: Vanne (1874), Loing i Lunain (1900), Voulzie (1925). Teren nie jest udostępniony do zwiedzania; widać tylko trawiaste wzniesienie nad zbiornikami.

Zbiornik jest czynną instalacją wodociągową, nie muzeum: zajmuje zamknięty czworobok między avenue Reille na południu, rue de la Tombe-Issoire na zachodzie oraz rue Saint-Yves na północy i wschodzie, bez publicznego wejścia. Jego trawiaste przykrycie, trzy hektary murawy, widać z okolicznych ulic i z pobliskiego parku Montsouris.

Przed nowoczesną elektroniką operatorzy hodowali pstrągi w zbiornikach, aby sprawdzić jakość wody, ponieważ ryby służyły jako naturalne wskaźniki zanieczyszczenia. Ta prosta, ale skuteczna metoda była kiedyś najlepszym sposobem monitorowania, czy woda była bezpieczna do picia.