Réserve naturelle nationale des marais de Séné, Narodowy rezerwat przyrody w Séné, Francja

Réserve naturelle nationale des marais de Séné obejmuje 530 hektarów u szczytu zatoki Morbihan, w tym 410 hektarów rezerwatu i 120 hektarów strefy ochronnej. Rozciąga się z północy na południe na prawie 6,5 km, z odsłanianymi przy odpływie mulistymi łachami, słonymi łąkami, kanałami i dawnymi salinami tworzącymi mozaikę terenów podmokłych. Drewniana kładka z poręczami biegnie nad płytką wodą i trawą bagienną.

W 1720 r. kanonicy kapituły katedry Saint-Pierre uzyskali koncesję na królewskie dobra morskie, by założyć tam saliny. Po rewolucji 1789 r. dobra duchowieństwa skonfiskowano, a saliny sprzedano; produkcja kwitła do połowy XIX w., potem podupadła z powodu spadku cen soli, transportu kolejowego i sterylizacji żywności. Ostatni warzelnik soli w Séné zakończył pracę wkrótce po 1950 r., a rezerwat utworzono dekretem 21 sierpnia 1996 r.

Słone łąki i przybrzeżne lagony są cenione lokalnie jako miejsca do obserwacji ptaków wędrownych i doświadczania zmian krajobrazu wraz z przypływami i odpływami. Miejsce odzwierciedla trwałe powiązanie człowieka z tym środowiskiem pływowym, które pozostaje widoczne w tym, jak ludzie dzisiaj go wykorzystują i chronią.

Rezerwat można badać na oznaczonych ścieżkach, które wijją się przez różne siedliska i oferują zmieniające się widoki krajobrazu. Odwiedzający powinni nosić solidne buty i być przygotowani na miękki lub błotnisty grunt, szczególnie przy spacerach bliżej linii brzegowej.

Rezerwat powstał w wyniku zakupu w 1979 roku: SEPNB kupiła 14 hektarów dawnych salin w przysiółku Falguerec za datki zebrane po katastrofie tankowca Amoco Cadiz. Teren, w 1980 roku uznany za rezerwat łowiecki, szybko stał się ważny dla ptaków wodnych w skali międzynarodowej, co doprowadziło do dekretu z 21 sierpnia 1996 roku tworzącego rezerwat narodowy.