Rue Cortot, Historyczna ulica w Montmartre, Paryż, Francja
Rue Cortot to 125-metrowa ulica w 18. dzielnicy, biegnąca od nr 19 rue du Mont-Cenis do nr 18 rue des Saules. Wznosi się stromo, wybrukowana szarymi kamieniami ułożonymi w nierówne rzędy i wzory wachlarzowe, z ciemną metalową poręczą i kamiennymi schodami wyżej. Bluszcz porasta fasady po lewej, a pod nr 12 na jasnym kamiennym budynku widnieje czerwony napis „MUSEE DE MONTMARTRE” nad łukowym wejściem.
Ulica widnieje jako Petite rue Saint-Jean na planie Alberta Jouvina de Rochefort z 1672 roku. Po przyłączeniu Montmartre do Paryża w 1859 roku została oficjalnie włączona do paryskiej sieci drogowej 23 maja 1863 roku, a rok później przemianowana na cześć rzeźbiarza Jean-Pierre'a Cortota (1787–1843).
Musée de Montmartre mieści się pod numerem 12 w XVI-wiecznym Manoir de Rosimond, jednym z najstarszych domów na wzgórzu. Maximilien Luce i Raoul Dufy mieli tam pracownię, a Suzanne Valadon i André Utter mieszkali w nim w latach 1911–1933. Zbiory dotyczą historii i artystów Montmartre.
Najlepszym sposobem na zwiedzenie tej ulicy jest spacer pieszo, aby zauważyć szczegóły i zabytkowe budynki. Warto odwiedzić ją wcześnie w ciągu dnia, gdy mniej jest turystów.
Pod numerem 6 Erik Satie wynajmował w latach 1890–1898 mały pokój na drugim piętrze i opisał go słowami: „Mieszkam w szafie, w kącie mojego zimna”. Anarchistyczny pieśniarz Paul Paillette podał ten sam adres w swoim zbiorze Tablettes d'un lézard około 1891 roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 304 współtwórców z całego świata.
