Quai Panhard-et-Levassor, Nabrzeże w 13. dzielnicy, Francja
Quai Panhard-et-Levassor to nabrzeże w 13. dzielnicy Paryża, w kwartale Gare, biegnące wzdłuż Sekwany od Pont National i boulevard Masséna do Pont de Tolbiac i rue de Tolbiac. Powyżej Port de Tolbiac jego lądowa strona jest zabudowana, m.in. dawną fabryką sprężonego powietrza Société urbaine d'air comprimé (1891) i siedmiopiętrowym budynkiem z 2007 roku według projektu Frédérica Borela, zajmowanymi przez ENSA Paris-Val de Seine.
Pierwotnie założona w 17. wieku jako prosty ścieżka nadrzeczna, ulica została przemianowana w 1991 roku na cześć dwóch francuskich inżynierów, którzy byli pionierami produkcji samochodów. Ta zmiana nazwy odzwierciedlała dziedzictwo przemysłowe tego obszaru.
Nazwa nabrzeża upamiętnia René Panharda (1841–1908) i Émile'a Levassora (1843–1897), założycieli Panhard & Levassor i twórców pierwszego samochodu benzynowego. Pod numerami 3–13 ENSA Paris-Val de Seine zajmuje dawną fabrykę Société urbaine d'air comprimé (1891, inżynier Joseph Leclaire, architekt Guy Lebris), której hala i komin są wpisane do rejestru zabytków od 29 czerwca 1994 roku.
Nabrzeże ciągnie się od Pont National i boulevard Masséna do Pont de Tolbiac i rue de Tolbiac. W pobliżu dojazd zapewnia linia metra 14 przy Bibliothèque François-Mitterrand, linia tramwajowa 3a przy przystanku Avenue de France oraz linia C RER na stacji Bibliothèque François-Mitterrand. Instalacje portowe Port de Tolbiac ciągną się wzdłuż odcinka przed Pont de Tolbiac.
Jeden z budynków wzdłuż tej ulicy służył podczas drugiej wojny światowej jako obóz pracy przymusowej i obecnie nosi tablice upamiętniające. To cicho świadectwo przeszłości pokazuje, jak historia przemysłowa obszaru jest wpisana w jego fizyczne przestrzenie.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 708 współtwórców z całego świata.