Quai François-Mauriac, Nabrzeże w 13. dzielnicy, Francja
Quai François-Mauriac biegnie lewym brzegiem Sekwany od mostu Tolbiac do rue Raymond-Aron, gdzie przechodzi w Quai de la Gare. Wybrukowana promenada ma niższą ścieżkę nad wodą, pas ciemnych linii przypominających bruk oraz wyższy poziom z młodymi drzewami i prostokątnymi donicami. W pobliżu stoją biblioteka François-Mitterrand i kładka dla pieszych Simone-de-Beauvoir.
Nabrzeże wydzielono z dawnego Quai de la Gare i nadano mu obecną nazwę 18 sierpnia 1994 roku, na cześć pisarza i dziennikarza Françoisa Mauriaca (1885–1970), laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury z 1952 roku. Przebudowane na początku lat dziewięćdziesiątych w ramach strefy Paris Rive Gauche, zastąpiło fabryki i magazyny oddziałem Tolbiac Biblioteki Narodowej Francji, wzniesionym w miejscu dawnego basenu portowego Ivry.
Nabrzeże nosi imię francuskiego pisarza i odzwierciedla literacką tradycję tej okolicy. Biblioteka Narodowa Francji definiuje brzeg swoją obecnością, kształtując sposób, w jaki ludzie doświadczają kultury i nauki nad wodą.
Nabrzeże biegnie lewym brzegiem Sekwany od mostu Tolbiac do rue Raymond-Aron, gdzie przechodzi w Quai de la Gare; jego częścią jest Port de la Gare. W pobliżu zatrzymuje się linia metra 6 na stacji Quai de la Gare. Promenada ma niższy poziom przy wodzie i wyższy za niskim murem, wzdłuż którego stoją drzewa i donice.
Przy numerze 63, w północno-wschodnim narożniku biblioteki François-Mitterrand, w 2000 roku ustawiono fontannę Millénaire. Przy nabrzeżu znajduje się też basen Joséphine-Baker, a kładka Simone-de-Beauvoir przecina Sekwanę w pobliżu. Teren Tolbiac Biblioteki Narodowej Francji zajmuje miejsce dawnej stacji wodnej Ivry.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 463 współtwórców z całego świata.