Quai Anatole-France, Historyczne nabrzeże w 7. dzielnicy, Paryż, Francja
Quai Anatole-France to 585-metrowy deptak nadrzeczny wzdłuż południowego brzegu Sekwany w 7. dzielnicy. Szeroki na niemal 20 metrów, oferuje widoki na wodę i otaczające budynki, łącząc kilka ulic i placów dzielnicy.
Nabrzeże nazwano najpierw Quai de la Grenouillière dekretem Rady z 18 października 1704, a 23 sierpnia 1707 przemianowano je na Quai d'Orsay. Dekretem Konsulów z 13 messidora roku X stało się Quai Bonaparte, by w 1815 wrócić do nazwy Quai d'Orsay. W 1947 wschodni odcinek między Pont Royal a Pont de la Concorde otrzymał imię pisarza Anatole'a France'a, który mieszkał pod numerem 15 przy quai Malaquais.
Quai nosi od 1947 roku imię Anatole'a France'a (1844–1924), bywalca nabrzeży Rive gauche: mieszkał pod 15, quai Malaquais, a jego ojciec prowadził księgarnię pod 9, quai Voltaire. Odcinek między numerem 5 a rue de Bellechasse od 1982 roku nazywa się place Henry-de-Montherlant.
Nabrzeże ciągnie się przez 500 do 585 metrów między Pont Royal a Pont de la Concorde, łącząc rue du Bac z boulevard Saint-Germain. Linia metra 12 zatrzymuje się na Assemblée nationale, a linia C RER na dworcu Musée d'Orsay. Poniżej, promenada Édouard-Glissant biegnie wzdłuż pieszych brzegów Sekwany.
Pod numerem 25 stoi Hôtel Collot, wzniesiony w latach 1840-1841 przez Antoine'a Vivenela według neoklasycznego projektu Louisa Viscontiego dla Jean-Pierre'a Collota, dyrektora Monnaie de Paris; fasada jest cofnięta na boniowanym cokole, a na tarasie stoją posągi Minerwy i Apollina. W latach 1864-1880 mieściła się tu ambasada Hiszpanii, a od 2004 galeria Kugel.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 991 współtwórców z całego świata.
