Puy de la Bannière, Wygasły wulkan w Volvic, Francja

Puy de la Bannière to wygasły stożek żużlowy o składzie trachyandezytowym, wznoszący się na 733 metry na terenie gminy Volvic. Jego zerodowane, gęsto zalesione zbocza opadają równomiernie ze wszystkich stron; leży tuż na zachód od uskoku Limagne, około 6 km od głównego łańcucha Chaîne des Puys. Nie wyemitował żadnych potoków lawy.

W 1751 roku Jean-Étienne Guettard i Malesherbes weszli na puy de la Bannière i na podstawie stożkowego kształtu, żużli i lejkowatego krateru centralnego ustalili jego wulkaniczne pochodzenie. W 1861 roku École d'architecture de Volvic wytyczyła drogę krzyżową łączącą centrum miasteczka z południowym zboczem, gdzie stoi posąg Notre-Dame-de-la-Garde.

Statua Matki Boskiej Notre-Dame-de-la-Garde stoi na wulkanicznym zboczu, zbudowana z lokalnego kamienia i widoczna z miasta. Ten pomnik pokazuje, jak wulkan kształtuje krajobraz i tożsamość okolicy.

Droga krzyżowa wytyczona w 1861 r. przez szkołę architektury w Volvic łączy centrum miasteczka ze zboczem południowym, gdzie stoi posąg Notre-Dame-de-la-Garde. Szczyt wznosi się na 733 m nad Volvic, którego centrum leży na 494 m. Poniżej lesista dolina côte Verse, przecięta potokami Barret i Sauzet, jest od 2009 r. obszarem przyrody chronionej.

Ze szczytu rozciąga się płaska równina Limagne aż po horyzont, z kilkoma widocznymi miasteczkami w oddali. Ta panoramiczna vista pokazuje, jak wulkan wznosi się nad otaczającym krajobrazem.