Puy de Chalard, Wygasły wulkan w Manzat, Puy-de-Dôme, Francja

Puy de Chalard to wygasły wulkan złożony na terenie gminy Manzat w Combrailles, niespełna czterdzieści kilometrów na północny zachód od Clermont-Ferrand. Składa się z maaru freatomagmowego, dziś w dużej mierze przykrytego, oraz strombolijskiego stożka żużlowego zbudowanego z bogatego w potas trachybazaltu. Późniejsza eksplozja wysadziła część jego północno-zachodniego zbocza i skierowała w tę stronę potok lawy. Zalesione wzgórze wznosi się nad pastwiskami.

Puy de Chalard powstał najpierw jako maar freatomagmatyczny, krater utworzony przez eksplozje pary. W jego wnętrzu zbudował się później strombolijski stożek żużlowy z bogatego w potas trachybazaltu, który prawie całkowicie zasypał maar. Późniejsza eksplozja wysadziła część północno-zachodniego zbocza i skierowała w tę stronę potok lawy. Datowanie termoluminescencyjne próbki z tego zbocza wykonane przez Guérina w 1983 r. dało wiek 51 050 ± 7900 lat BP.

Nazwa wywodzi się z okcytańskiego „puei” (puy, góra wulkaniczna) oraz „chaslar”, które w całym obszarze północno-okcytańskim oznacza średniowieczny zamek. Szczyt leży na terenie gminy Manzat w Combrailles, a nazwa zachowuje w ten sposób pamięć o zamku.

Wulkan leży w gminie Manzat, około 40 km na północny zachód od Clermont-Ferrand i około 7 km na zachód od uskoku brzeżnego rowu Limagne. Gour de Tazenat znajduje się 2,5 km na północny północny wschód, a maar de Beaunit 7 km na południe. Na wschód od przysiółka Touzet, na południe od puy, odsłaniają się brekcje wyrzutowe maaru o miąższości 6–7 metrów.

Wulkan spoczywa na ukrytym maarze, starszym kraterze eksplozyjnym niemal całkowicie zasłoniętym przez późniejszy stożek żużlowy; jego prawie kolista depresja jest wciąż czytelna w rzeźbie, a jej krawędź znaczą odsłonięcia podłoża. Na wschód od przysiółka Touzet brekcje wyrzutowe o miąższości 6–7 metrów zawierają kanciaste okruchy granitu, mikrogranitu i tufu ryolitowego z wizeu oraz lapille i bloki bazaltu, niektóre o strukturze skórki chleba.