Prieuré de La Réole, Klasztor benedyktyński w La Réole, Francja.

Prieuré Saint-Pierre de La Réole to dawny benedyktyński klasztor w departamencie Gironde, nad Garonną. Jego długi, jasnobeżowy kamienny korpus ma trzy kondygnacje, wysokie okna na parterze, ciemnoszary dach czterospadowy z lukarnami, a pośrodku kalenicy wyższy pawilon z dachem czterospadowym; drugie skrzydło ciągnie się w lewo, a z tyłu po prawej wznosi się kamienna wieża z arkadowymi otworami. Kościół odbudowano między końcem XII a początkiem XIII wieku, a nawę sklepiono w latach 80. XVII wieku według projektu Urbaina Théry'ego.

Według tradycji Karol Wielki założył tu w 777 roku klasztor benedyktyński, zniszczony przez Normanów w 848 roku. Biskup Gombaud z Bazas i jego brat Wilhelm Sanche odnowili go w 977 roku według reguły św. Benedykta, stąd łacińska nazwa Regula. Wojska protestanckie pod wodzą kapitana Jeana Favasa spaliły priorat w 1577 roku; mnisi przyjęli reformę mauryńską w 1627 roku i ukończyli odbudowę w 1629 roku.

Nazwa La Réole pochodzi od łacińskiego słowa Regula, odbijającego regułę benedyktyńską, która organizowała życie mnisze. To religijne dziedzictwo pozostaje częścią lokalnej tożsamości miejsca.

Pryorat stoi na prawym brzegu Garonny w La Réole, a jego długa fasada wznosi się nad kamiennym murem oporowym. Kościół, odbudowany między końcem XII a początkiem XIII wieku, został skrócony o dwa przęsła na rozkaz Henryka III w 1254 roku. Nawa otrzymała sześciodzielne sklepienia dopiero w latach 80. XVII wieku, pod kierunkiem architekta Urbaina Théry'ego.

Wpis z 1925 roku obejmuje priorat, ale trzy elementy sklasyfikowano osobno: schody honorowe, kuta krata i drewniane drzwi z kutym nadprożem. Sam kościół skrócono o dwa przęsła w 1254 roku na rozkaz Henryka III, po zdobyciu zamku podczas oblężenia w 1253 roku.