Pont de la Jonelière, Most kolejowy w Nantes, Francja.

Pont de la Jonelière to wiadukt kolejowy linii Nantes-Orléans–Châteaubriant, który przecina Erdre między Nantes a La Chapelle-sur-Erdre. Jego łuk ze zbrojonego betonu, zaprojektowany przez Alberta Caquota, ma rozpiętość 95 metrów, a na obu brzegach znajdują się murowane arkady. Jasnoszary beton ma ciemne zacieki, a na boku górnego pomostu widnieje biały napis „NO PASARAN”.

Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans oddała pierwszy wiadukt do użytku w 1877 roku: stalowy łuk o rozpiętości 95 metrów według inżyniera Geoffroya, a część metalową wykonała Fives-Lille. Armia niemiecka wysadziła go 11 sierpnia 1944 roku. Obecny most, zaprojektowany przez Alberta Caquota z łukiem żelbetowym o tej samej rozpiętości, otwarto 3 sierpnia 1948 roku.

Nazwa mostu pochodzi od pobliskiego przysiółka La Jonelière nad Erdre. Na pomoście białe namalowane litery tworzą napis „NO PASARAN”, widoczny z brzegów. Od 2014 roku obiekt obsługuje tramwaj dwusystemowy Nantes-Châteaubriant, a od 23 maja 2025 także tramwaje linii 1 przedłużonej z Ranzay do Babinière.

Most przewozi ruch kolejowy i ma odrębne ścieżki dla pieszych i rowerzystów po renowacji w 2011 roku. Dostęp jest bezpośredni z sąsiednich obszarów wzdłuż Erdre.

Żelbetowy łuk obecnego mostu ma rozpiętość 95 metrów, taką samą jak przęsło stalowego łuku zniszczonego w 1944 roku. Jego projektant, Albert Caquot, pracował także przy moście de la Caille i elektrowni pływowej La Rance. W 2010 roku poszerzono pomost dla tramwaju dwusystemowego, a obecnie most obsługuje zarówno tramwaj dwusystemowy, jak i tramwaj.