Saint-Étienne bridge, Średniowieczny kamienny most w Limoges, Francja.

Most Saint-Étienne to kamienna konstrukcja z wieloma łukami rozciągającymi się na około 120 metrów przez rzekę Vienne, łączącą różne dzielnice Limoges. Budowa cechuje się charakterystycznymi zaokrąglonymi łukami, które wspierają przejście, umożliwiając przepływ wody poniżej.

Ukończony w 1203 roku pod murami Cité most pozwolił mieszkańcom dzielnicy katedralnej przekraczać Vienne bez zależności od Château i starego mostu Saint-Martial w dole rzeki. Broniły go dwie wieże ze zwodzonymi mostami. Naprawiony w 1854 roku, został ocalony przed planowaną rozbiórką w 1903 roku dzięki protestom społecznym i w 1907 roku wpisany do rejestru zabytków.

Most wyznacza dolny kres flisactwa na rzece Vienne: kłody z lasu Limousin zatrzymywano powyżej mostu przy drewnianych „ramiers” zbudowanych około 1760 i zniszczonych w 1897 roku, a następnie składowano w porcie drzewnym (port du Naveix). Na prawym brzegu stały domy praczek, które do połowy XX wieku prały bieliznę dla Château, a później dla mieszczan Limoges. Przechodzą przez niego nadal pielgrzymi szlaku z Vézelay do Santiago de Compostela.

Most jest obecnie przeznaczony wyłącznie dla pieszych i nadal korzystają z niego pielgrzymi do Santiago de Compostela szlakiem z Vézelay. Ma około 5 m szerokości, czyli 11 m między ostrołukiem od strony górnego biegu a przyporą od strony dolnego biegu, więc przejście pieszo jest łatwe. Ostatnie przęsło i inskrypcja upamiętniająca prace z 1619 r. są zakopane pod nabrzeżem Louis Goujaud.

Most wyznacza dolną granicę spławu drewna na rzece Vienne: kłody z lasu Limousin zatrzymywano powyżej mostu za pomocą drewnianych „ramiers”, zbudowanych około 1760 i zniszczonych w 1897 roku, a następnie składowano w porcie Naveix. 26 marca 1955 roku wydano znaczek pocztowy o wartości 12 franków z mostem i katedrą w Limoges.