Parc de Procé, Park miejski w dzielnicy Hauts Pavés - Saint Félix, Nantes, Francja.

Parc de Procé zajmuje 11,3 hektara na północnych zboczach doliny Chézine w zachodnim Nantes. Rzeka przepływa przez park na odcinku 200 metrów w południowo-zachodniej części i zasila dwa małe stawy. Teren pokrywają głównie dostępne trawniki, z dworem na południu i starym kioskiem w górnej części.

Dwór w centrum parku został odbudowany około 1830 roku przez Mariona de Procé, armatora i burmistrza Saint-Père-en-Retz. W 1866 roku handlarz drewna Gustave Caillé zlecił przeprojektowanie ogrodów architektowi krajobrazu Dominique'owi Noisette, który nadał im obecny wygląd. Spadkobiercy Caillé sprzedali park miastu Nantes w 1912 roku za 320 000 franków, aby został zachowany.

Nazwa parku pochodzi od Mariona de Procé, armatora i burmistrza Saint-Père-en-Retz, który około 1830 roku kazał odbudować dwór. Ten dwór, niegdyś centrum posiadłości, mieści dziś kawiarnię-restaurację. W górnej części stoi kiosk przeniesiony tu w 1995 roku z dawnych salonów Piou przy dzisiejszym bulwarze Jules-Verne.

Park ma sześć wejść: jedno od północy, jedno od zachodu, jedno w narożniku południowo-zachodnim przy place Raymond-Poincaré, dwa od południa i jedno w narożniku południowo-wschodnim przy place Paul-Doumer. Rzeka Chézine przepływa przez południowo-zachodnią część terenu na długości około 200 m i zasila dwa małe stawy, zanim zniknie pod rue des Dervallières. Górna część, ze stadionem i trawnikiem z rzeźbami z Trocadéro, leży na północnym zboczu doliny.

W parku rozmieszczono siedem posągów alegorycznych. Cztery wapienne hermy Étienne'a-Édouarda Suca, ustawione w 1941 roku, pochodzą ze zburzonej w 1939 roku miejskiej hali rybnej na Île Feydeau: L'Océan, Le Lac de Grand-Lieu i La Loire ou La Logne. Cztery rzeźby z tufu wapiennego z rozebranego w 1937 roku Palais du Trocadéro stoją na górnym trawniku: La Botanique, Le Bûcheron, La Moisson i La Sculpture.