Montjuzet, Park publiczny w Clermont-Ferrand, Francja

Montjuzet to park o powierzchni 26 hektarów zajmujący niemal całe wzniesienie wulkanicznego wzgórza o wysokości 485 metrów, górującego nad Clermont-Ferrand od północnego zachodu. Z porośniętych trawą zboczy z rozproszonymi drzewami rozciąga się widok na gęste miasto o czerwonobrązowych dachach i jasnych murach, z ciemnym kościołem o dwóch smukłych wieżach w pobliżu centrum i pasmem niskich wzgórz na horyzoncie. Park obejmuje ogród roślinności śródziemnomorskiej i egzotycznej oraz cztery ule.

Na początku XIX wieku kataster napoleoński odnotował to wzgórze o wysokości 486 m jako mozaikę prywatnych działek rolnych i winiarskich. Wywłaszczenia rozpoczęły się w 1962 lub 1963 roku i zakończyły w 1980; prace urządzeniowe ruszyły w 1981 roku, część parku otwarto w 1983 lub 1985 roku, a całe 26 hektarów udostępniono publiczności w 1989 roku. Podczas II wojny światowej wzgórze służyło jako punkt obserwacyjny: od sierpnia 1939 roku stacjonował tam oddział karabinów maszynowych obrony przeciwlotniczej 92. Pułku Piechoty, a zimą 1942-1943 roku posterunek ten przejęła Luftwaffe.

Park mieści trzy współczesne rzeźby: Boule erratique ou Fenêtre (1997) Takashiego Narahy, osiem przeciętych na pół granitowych kul z Tarnu ułożonych w ramę; Fontaine à induction chromatique (1996) Carlosa Cruz-Díeza; oraz Racine Jeana Chaucharda. Ulica na zboczu nosi nazwę rue des fées, od wróżek z Montjuzet, służek druidów w miejscowej legendzie.

Park zajmuje niemal całe wzgórze o wysokości 485 m, więc podejście od okolicznych ulic jest stałe; ścieżki prowadzą na szczyt, skąd rozciąga się widok na miasto i okoliczne wzgórza. Wejście pieszo od strony Fontgiève oraz drogami na zboczach.

Nazwa parku pochodzi z okcytańskiego Mont-Jusèu. Autorzy XVIII i XIX wieku wywodzili ją od łacińskiego Mons-Jovis, „góra Jowisza”, i przypuszczali, że na szczycie stała świątynia tego boga, lecz nie zachował się żaden ślad ani szczątek. Ulica na zboczu wzgórza nosi nazwę rue des fées.