Tombs in Saint-Denis, Królewska nekropolia w bazylice Saint-Denis, Francja

Grobowce w Saint-Denis tworzą królewskie miejsce pochówku wewnątrz gotyckiej bazyliki na północ od Paryża. Czterdziestu dwóch władców, trzydzieści dwie królowe i sześćdziesiąt trzy dodatkowe osoby z francuskiej monarchii spoczywają tutaj w monumentalnych sarkofagach i pod kamiennymi figurami, rozmieszczonych w nawie głównej, kaplicach bocznych i królewskiej krypcie.

Arégonde, czwarta żona Chlotara I i synowa Chlodwiga I, została pochowana tu około 575 roku i jest najstarszym znanym pochówkiem królewskim w tym miejscu. Dagobert I, król Franków w latach 629–639, spoczął tu w VII wieku, a odtąd nekropolia królewska się rozrastała. Za Robertian i Kapetyngów stała się stałym miejscem pochówku królów Francji, z nielicznymi wyjątkami, jak Filip I, Ludwik VII i Ludwik XI.

Leżące figury ustawiono rzędem na niskich kamiennych podstawach, z dłońmi złożonymi na piersi, w długich szatach o rzeźbionych fałdach, z małym zwierzęciem u stóp największej postaci i płaskim zagłówkiem pod głową. Obok stoi pomnik z białego kamienia z łukową niszą, w której siedzi postać z księgą. Nekropolia przyjmowała też wielkich sług królestwa, którym królowie pozwalali spocząć obok siebie.

Grobowce są rozłożone w kilku obszarach bazyliki, w tym w królewskiej krypcie i kaplicach bocznych. Trasa spacerowa prowadzi przez różne sekcje, a oświetlenie w niektórych miejscach jest przygaszone, aby chronić zabytki.

W 1793 roku rewolucjoniści otworzyli grobowce i usunęli królewskie szczątki, które następnie pochowano w jamie poza bazyliką. Ludwik XVIII nakazał później powrót i ponowne pochowanie szczątków we wspólnym grobowcu.