Pointe du Toulinguet, Skalny przylądek i fortyfikacja wojskowa w Camaret-sur-Mer, Francja.
Pointe du Toulinguet to skalisty przylądek na zachodnim końcu półwyspu Crozon w Camaret-sur-Mer. Jego klify zbudowane są z jasnoszaro-beżowego armorekańskiego piaskowca kwarcytowego z głębokimi pionowymi szczelinami i ciemnymi wnękami przy linii wody. Na porośniętym zaroślami szczycie stoją latarnia morska z 1848 r., wieża modelowa nr 3 z murem otaczającym oraz stacja sygnałowa z 1949 r.
Przylądek zachowuje prehistoryczny obwarowany obiekt i dolną baterię Vaubana, z której pozostała tylko trudna do odnalezienia platforma. Wieża modelowa nr 3 z murem obwodowym pochodzi z 1812 roku, a cztery baterie dodano w 1883 i 1899 roku. Teren należy do wojskowego obszaru semafora Toulinguet, zbudowanego w 1949 roku; latarnia morska pochodzi z 1848 roku.
Nazwa Toulinguet pochodzi z bretońskiego Toul inged, „dziura siewki”, i odnosi się do przebitej skały w morzu. Przylądek nosi też bretońską nazwę Beg ar Garreg Hir. Teren należy do strefy semaforu Marine nationale i jest zamknięty, więc dostępna pozostaje przede wszystkim toponimia.
Teren należy do obszaru wojskowego Marine nationale wokół semaforu Toulinguet i jest zamknięty dla zwiedzających; nie ma zwiedzania, także z przewodnikiem. Przylądek, latarnia z 1848 r. i białe wieże są widoczne ze szlaku nadbrzeżnego wokół Camaret-sur-Mer oraz z morza.
Bretońska nazwa Toul inged oznacza „dziurę siewki”, nawiązując do przebitej skały u wybrzeża. 8 sierpnia 1918 roku brytyjski frachtowiec Swansea-Vale o pojemności 1 310 ton uderzył w skały Trépied na zachód od przylądka i zatonął w połowie drogi między nim a fortem Bertheaume; załoga zdążyła się ewakuować.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 042 współtwórców z całego świata.