Ouvrage Rimplas, Muzeum wojskowe i fortyfikacja w Rimplas, Francja

Ouvrage Rimplas to dzieło artyleryjskie Linii Maginota na wzniesieniu na południowy zachód od Rimplas, złożone z pięciu bloków bojowych i bloku wejściowego połączonych chodnikami pod skałą. Ściany łączą duże płyty stalowe o grubości 20 cm z odcinkami oblicowanymi kamieniem, a beton ma głębokie strzelnice pod występem. Pod ziemią mieszczą się magazyny, kwatery, stanowisko dowodzenia, elektrownia i sala operacyjna.

Prace rozpoczęto w listopadzie 1930 roku, po tym jak w 1928 roku Rimplas jako pierwszy obiekt linii Maginota rozpoczął budowę, a ukończono je w kwietniu 1934 roku nakładem wykonawców Faraut i Contesso. Ostateczny koszt 34,2 mln franków, w tym 1,7 mln na kolej linową, był czterokrotnie wyższy od pierwotnego szacunku, co uczyniło go drugim najdroższym obiektem linii alpejskiej po Monte Grosso. Trzy duże zmiany projektu i krucha skała, którą trzeba było betonować lub oblicować murem, opóźniły prace; obiekt był w pełni gotowy w sierpniu 1937 roku.

Stanowisko nazywało się początkowo ouvrage de la Madeleine, od terenu na południowy zachód od Rimplas; obecna nazwa pochodzi od gminy. Wchodzi się przez blok obsługiwany przez kolejkę linową na jednej linie, której dolna stacja jest nadal widoczna przy drodze Haute-Tinée. Od 1972 roku obiekt należy do gminy, a stowarzyszenie Les Amis de l'Ouvrage Maginot de la Madeleine opiekuje się nim jako miejscem pamięci.

Obiekt jest otwarty w miesiącach letnich, a zwiedzanie prowadzi „Les Amis de l'Ouvrage Maginot de la Madeleine”, stowarzyszenie, które go odrestaurowało. Dolna stacja dawnej kolejki linowej jest nadal widoczna przy drodze przez dolinę Haute-Tinée, a do bloku wejściowego dociera się pieszo stromym górskim terenem.

Jednolinkowa kolej linowa firmy Brien-Anzun miała 878 m długości i 602 m różnicy poziomów; przewoziła dziennie 52 tony amunicji lub zaopatrzenia w 21 wagonikach, napędzanych dwoma silnikami spalinowymi. Jej dolna stacja jest nadal widoczna przy drodze Haute-Tinée.