Ouvrage Cap Martin, Muzeum wojskowe i bunkier w Roquebrune-Cap-Martin, Francja

Ouvrage Cap Martin to dzieło Linii Maginota na wschodnim zboczu przylądka Cap Martin w Roquebrune-Cap-Martin, na wysokości około 27 metrów. Trzy bloki naziemne, ustawione prawie z północy na południe, mają stalowe kopuły i strzelnice dla dział i moździerzy; na trawiastym zboczu spoczywa rdzawa metalowa kopuła z małym elementem na szczycie w niskim betonowym pierścieniu. Pod spodem korytarze wykute co najmniej dwanaście metrów pod skałą łączą koszary, komorę filtrów, centralę telefoniczną, kuchnię i magazyny amunicji.

Ta forteca została zbudowana na początku lat trzydziestych jako część francuskiej sieci obronnej wzdłuż granicy włoskiej. Doświadczyła walk, gdy Włochy weszły do wojny i zaatakowały wybrzeże Lazurowego Wybrzeża.

Ta fortyfikacja była kluczowym posterunkiem obronnym dla Lazurowego Wybrzeża i jej przestrzenie nadal odzwierciedlają obecność tych, którzy tu pracowali. Odwiedzający mogą przejść przez pokoje, w których żołnierze żyli i pracowali, zyskując bezpośrednie zrozumienie ich codziennego życia w tym podziemnym świecie.

Dzieło leży na wschodnim zboczu Cap Martin w Roquebrune-Cap-Martin, na wysokości około 27 metrów, a grań wznosi się do 74 metrów tuż na południowy południowy zachód. Główne dzieło i kazamata Pont Saint Louis są udostępniane latem, kazamata od 1995 roku, a dzieło od lutego 2008 roku. Wejście prowadzi przez blok wejściowy, a do galerii schodzi się schodami i windami.

Galeria komunikacyjna leży pewną odległość pod wejściem i blokami bojowymi, a prowadzą do niej schody i windy towarowe. Obsługiwała ją kolej wąskotorowa o rozstawie 60 cm, z wózkami pchanymi ręcznie, o konstrukcji spotykanej tylko tutaj. Tak głęboka galeria jest bardziej typowa dla linii Maginota w północno-wschodniej Francji niż dla linii alpejskiej.