Pipe organ in Saint-Guilhem-le-Désert abbey church, Organy piszczałkowe w kościele opactwa we Francji

Organy opactwa Gellone mają dwuczęściową szafę z orzecha z rzeźbami z lipy i ażurowymi rocaille; autorzy rzeźb są nieznani. Główny korpus tworzy mitrę z pięcioma wieżyczkami i czterema płaskimi polami, a pozytyw tylny jest w kształcie litery V z trzema wieżyczkami i dwoma płaskimi polami. Fotografia ukazuje pięć sekcji srebrnych metalowych piszczałek, trzy środkowe wyższe, zwieńczone rzeźbionymi drewnianymi figurami, z rzeźbionymi konsolami poniżej i ciemną metalową kratą przed dolną częścią.

Jean-Pierre Cavaillé, dziadek Aristide'a Cavaillé-Coll, budował organy od 1782 do 1789 z 27 głosami na trzech manuałach i pedale. Rewolucja pozostawiła je sprawne, ale bez piszczałek pozytywu tylnego. Organista J. Laffond uratował je w 1792, grając pieśni rewolucyjne podczas konfiskaty, a w 1804, podstawiając nazwę Saint-Thibéry zamiast Saint-Guilhem. Sklasyfikowane w 1974, pozytyw tylny ukończono w 1984.

Organy brzmią podczas nabożeństw i koncertów w kościele opactwa, kształtując doświadczenie dźwiękowe świętej przestrzeni. Pozostają związane z życiem duchowym miejsca i lokalnymi tradycjami muzycznymi.

Organy znajdują się na emporze nad wejściem do dawnego kościoła opackiego, dziś kościoła parafialnego w Saint-Guilhem-le-Désert. Ogląda się je z nawy, patrząc w górę na szafę organową; konsola i klawiatury nie znajdują się na poziomie posadzki.

Ten instrument jest jednym z niewielu dzieł Cavaillé, które zachowało wszystkie swoje oryginalne komponenty mechaniczne z osiemnastego wieku w nienaruszonym stanie. Takie całkowite zachowanie jest niezwykle rzadkie dla instrumentów z tego okresu.